سعادت دل دهد آنرا که چون تو دلستان باشد
نمیرد تا ابد آنکس که او را چون تو جان باشد
رخت در مجمع خوبان مهی بر گرد او انجم
تنت در زیر پیراهن گل اندر پرنیان باشد
نگاری را که موی او سر اندر پای او پیچد
کجا همسر بود آنکس که مویش تا میان باشد
چو چشم و ابرویش دیدی ز مژگانش مشو غافل
بترس ای غافل از مستی که تیرش در کمان باشد
گه از عارض عرق ریزد که گل زو رنگ و بو گیرد
گه از پسته شکر بارد که آب از وی روان باشد
زمین از روی او پر نور و با خورشید رخسارش
فراغت دارم از ماهی که جایش آسمان باشد
حدیث او کسی گوید که دایم چون قلم او را
زبان اندر دهان نبود دهان اندر زبان باشد
چو کرد او آستین افشان و در رقص آمد آن ساعت
به سروی ماند آن قامت که شاخش گل فشان باشد
به گرد او همی گردم مگر آن خودش خواند
وگر گرد شکر گردد، مگس کی اهل آن باشد
اگر چه حد من نبود چه باشد گر چو من مسکین
چو سگ بیرون در خسبد چو در بر آستان باشد
بسی با درد عشق او بکوشید این دل غمگین
طبیعت با مرض لابد بکوشد تا توان باشد
چو گل پیدا شود بلبل بنالد، سیف فرغانی
چو بلبل میکند افغان که گل تا کی نهان باشد
چو مجنون با غم لیلی بخواهد از جهان رفتن
ولیکن قصه دردش بماند تا جهان باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زیبایی معشوق است: چهرهٔ ماهمانند، گیسوی بلند، مژگان تیرآسا، دهان شکرین و رقص سروگونهٔ او. در نیمهٔ دوم، شاعر به ناچیزی خود در برابر معشوق میپردازد و خود را به مگسِ گرد شکر و سگِ بر آستان تشبیه میکند. سپس از ناتوانی دل در برابر درد عشق میگوید. پایان غزل با شکایت از پنهان ماندن معشوق است و شاعر خود را چون مجنونی میبیند که میمیرد، ولی داستان دردش جاودان میماند.
هوش مصنوعی: کسی که دلبری چون تو داشته باشد، بخت به او شادی و دلگرمی میبخشد. هر که جانی چون تو داشته باشد، هرگز نمیمیرد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو در جمع زیبارویان مانند ماهی است که ستارگان گرد آن را گرفتهاند. تن لطیف تو زیر پیراهن مانند گلی است که در پارچهٔ ابریشمین پیچیده باشد.
هوش مصنوعی: گیسوی آن نگار از سر تا پایش را فرا گرفته است. کسی که مویش فقط تا کمر میرسد، چگونه میتواند همتای او باشد؟
هوش مصنوعی: وقتی چشم و ابروی او را دیدی، از مژگانش غافل مشو. ای بیخبر، از آن چشم مست بترس که تیر مژهاش همیشه در کمان ابرو آماده است.
هوش مصنوعی: گاهی از گونهاش عرقی میچکد که گل رنگ و بوی خود را از آن میگیرد. گاهی از دهان پستهمانندش سخنی شیرین چون شکر میبارد که آب از آن روان است.
هوش مصنوعی: زمین از چهرهٔ او روشن است. با داشتن خورشید رخسار او، به ماهی که در آسمان است نیازی ندارم.
هوش مصنوعی: تنها کسی شایستهٔ سخن گفتن از اوست که مانند قلم باشد. قلم زبانی در دهان ندارد و دهانش در زبانش (شکاف نوک قلم) است. یعنی گوینده باید بیخود و بیادعا سخن بگوید.
هوش مصنوعی: آنگاه که آستین افشاند و به رقص درآمد، قامتش به سروی میمانست که از شاخههایش گل میریزد.
هوش مصنوعی: گرد او میگردم، به این امید که شاید مرا از آنِ خود بخواند. هرچند مگسی که گرد شکر میگردد، کی شایستهٔ آن شکر است؟
هوش مصنوعی: گرچه در حد من نیست، چه زیانی دارد اگر بیچارهای چون من مانند سگ بیرون در و بر آستان او بخوابد؟
هوش مصنوعی: این دل غمگین بسیار با درد عشق او ستیز کرد. همانگونه که طبیعت بدن تا توان دارد ناگزیر با بیماری میجنگد.
هوش مصنوعی: بلبل هنگام پیدا شدن گل ناله سر میدهد. سیف فرغانی نیز مانند بلبل فریاد میکند که گل (معشوق) تا کی پنهان خواهد ماند.
هوش مصنوعی: او مانند مجنون با غم لیلی از جهان خواهد رفت، اما داستان دردش تا جهان برپاست باقی خواهد ماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همی تا خسرو غازی خداوند جهان باشد
جهان چون ملکش آبادان و چون بختش جوان باشد
چنان باشد جهان همواره تا شاه اندران باشد
ازیرا کو فرشتهست و فرشته در جنان باشد
بهار از عارض خوبش همانا نسبتی دارد
[...]
چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد
چو دیدی روز روشن را چه جای پاسبان باشد
برای ماه و هنجارش که تا برنشکند کارش
تو لطف آفتابی بین که در شبها نهان باشد
دلا بگریز از این خانه که دلگیرست و بیگانه
[...]
سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد
به جان گر صحبت جانان برآید رایگان باشد
مغیلان چیست تا حاجی عنان از کعبه برپیچد
خسک در راه مشتاقان بساطِ پرنیان باشد
ندارد با تو بازاری مگر شوریده اسراری
[...]
کسی را کاین چنین زلف و بناگوش آن چنان باشد
اگر در دیده و دل جای دارد جای آن باشد
بلایی گشت حسنت بر زمین و همچو تو ماهی
اگر بر آسمان باشد، بلای آسمان باشد
مرا چون هر دمی سالی ست اندر حسرت رویش
[...]
اسیر بند گیسویت، کجا در بند جان باشد
زهی دیوانه عاقل، که در بندی چنان باشد
به دست باد گفتم جان فرستم باز میگویم:
که باد افتان و خیزان است و بار جان گران باشد
کسی بر درگه جانان ره آمد شدن دارد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.