... برق از میان ابر همی برکشد قضیب

لاله میان کشت بخندد همی ز دور

چون پنجه عروس به حنا شده خضیب ...

... به حجاب اندرون شود خورشید

گر تو برداری از دو لاله حجیب

وآن زنخدان به سیب ماند راست ...

... تا می خورم امروز که وقت طرب ماست

می هست و درم هست و بت لاله رخان هست

غم نیست وگر هست نصیب دل اعداست

... وار آذر گذشت و شعله او

شعله لاله را زمان آمد

... مرا که می طلبم خود چگونه باشد حال

شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی

به دور لاله به کف برنهاده به زیغال

... و گشته زین پرند سبز شاخ بید بنساله

چنان چون اشک مهجوران نشسته ژاله بر لاله

چون برگ لاله بوده ام و اکنون

چون سیب پژمرده بر آونگم

به سرو ماند گر سرو لاله دار بود

به مورد ماند گر مورد روید از نسرین

... به ابر پنهان کرد آفتاب تابان را

به سبزه بنهفت آن لاله برگ خندان را

به سوی هر دو مه اش بر دو شاخ ریحان بود ...

تنش از نازکی ز بار نظر

کسوت خون کشد چو لاله به بر

... که گنده گردد چون دیر ماند آب غدیر

همی گرست و همی نرگسانش لاله گداخت

به زیر لاله بگداخته نهفته زریر

شبی چگونه شبی آفریده از پولاد ...

... بیابان چو دریای خون شد درست

تو گفتی که روی زمین لاله رست

پی ژنده پیلان به خون اندرون ...

... دو جادوش پر خواب و پرآب روی

پر از لاله رخسار و پر مشک موی

نفس را مگر بر لبش راه نیست ...

... به زیر پی پیلتان بسپرم

رخ لاله رخ گشت چون سندروس

به پیش سپهبد زمین داد بوس ...

... ز دینار و گوهر چو باغ بهار

دو رخساره چون لاله اندر سمن

سر جعد زلفش شکن بر شکن ...

... دریده درفش و نگونسار کوس

چو لاله کفن روی چون سندروس

ز ویسه به قارن رسید آگهی ...

... که در بوستانش همیشه گلست

به کوه اندرون لاله و سنبلست

هوا خوشگوار و زمین پرنگار ...

... دی و بهمن و آذر و فرودین

همیشه پر از لاله بینی زمین

همه ساله خندان لب جویبار ...

... تو گفتی هوا ژاله بارد همی

به سنگ اندرون لاله کارد همی

ز چشم سنان آتش آمد برون ...

... یکی لشکر آراسته چون بهشت

تو گفتی که روی زمین لاله کشت

چو آمد به نزدیک کاووس شاه ...

... برآمد درخشیدن تیر و خشت

تو گفتی هوا بر زمین لاله کشت

ز خون دشت گفتی میستان شدست ...

... چنان ننگش آمد ز کار هجیر

که شد لاله رنگش به کردار قیر

بپوشید درع سواران جنگ ...