دوش ناگه نهفته از اغیار
یافتم بر در سرایش بار
مجلسش زان سوی جهان دیدم
دور از اندیشه و گمان دیدم
مجمعی دیدم پر از عشاق
جَسته از بند گنبد زراق
چار تکبیر کرده بر دو جهان
گشته فارغ ز شغل هر دو جهان
باده از جام معرفت خورده
راه زان سوی ششجهت کرده
همه گویای بیزبان بودند
همه بیدیده، نقشخوان بودند
ماجرایی که آن زمان میرفت
سخن الحق نه بر زبان میرفت
نکتهها رفت بس شگرف آنجا
درنگنجید صورت و حرف آنجا
صوت و حرف از جهان جسم بود
بهر ترکیب فعل و اسم بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده حکایت میکند که شبی پنهان از نامحرمان به درگاه حق راه یافت و مجلسی فراتر از جهان و اندیشه دید. در آن مجلس عاشقانی بودند که دنیا و آخرت را رها کرده، از جام معرفت نوشیده و از شش جهت گذشته بودند. سخن آنان بیزبان و دیدنشان بیچشم بود، و نکتهها بیصوت و حرف گفته میشد، چون صوت و حرف از عالم جسم است و به عالم معنا راه ندارد.
هوش مصنوعی: دیشب ناگهان و پنهان از بیگانگان و نامحرمان، اجازهٔ ورود به درگاه سرای معشوق (حق) را یافتم.
هوش مصنوعی: مجلس او را در آن سوی این جهان دیدم؛ مجلسی که از دسترس اندیشه و گمان دور بود.
هوش مصنوعی: جمعی را دیدم سرشار از عاشقان که از بند این آسمانِ فریبکار رها شده بودند.
هوش مصنوعی: آنان بر هر دو جهان چهار تکبیر گفته بودند، یعنی دنیا و آخرت را مرده انگاشته و ترک کرده بودند، و از کار و دلمشغولی هر دو جهان آسوده بودند.
هوش مصنوعی: از جام معرفت باده نوشیده و راه خود را به آن سوی شش جهت، یعنی بیرون از عالم مکان، گشوده بودند.
هوش مصنوعی: همه بیآنکه زبان داشته باشند سخن میگفتند و بیآنکه چشم داشته باشند نقشها و حقایق را میخواندند؛ یعنی با دل میگفتند و میدیدند.
هوش مصنوعی: گفتوگو و ماجرایی که در آن هنگام جریان داشت، بهراستی بر زبان جاری نمیشد و بیزبان بود.
هوش مصنوعی: در آنجا نکتههای بسیار شگفت گفته شد، اما صورت و حرف در آنجا جایی نداشت.
هوش مصنوعی: زیرا صوت و حرف از عالم اجسام است و برای ترکیب فعل و اسم و ساختن کلام ظاهری به کار میآید، و در عالم معنا راه ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.