تا به رخسار تو نگه کردم
عیش بر خویشتن تبه کردم
تا ره کوی تو بدانستم
بر رخ از خون دیده ره کردم
تا سر زلف تو ربود دلم
روز چون زلف تو سیه کردم
دست بر دل هزار بار زدم
خاک بر سر هزار ره کردم
کردگارت ز بهر فتنه نگاشت
نیک در کار تو نگه کردم
گنه آن کردم ای نگار که دوش
صفت روی تو به مه کردم
عذر دوشینه خواستم امروز
توبه کردم اگر گنه کردم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از آغاز دیدار رخ معشوق، شرح میدهد که چگونه آسایشش تباه شد، اشک خونین ریخت و روزگارش سیاه گشت. او زیبایی معشوق را آفریدهای برای فتنه میداند. در پایان با ظرافت، تشبیه روی معشوق به ماه را گناهی میشمارد و از آن عذر میخواهد، چون ماه را شایستهٔ همانندی با او نمیداند.
هوش مصنوعی: از همان لحظه که به چهرهٔ تو نگاه کردم، خوشی و آسایش زندگیام را بر خود تباه کردم.
هوش مصنوعی: از وقتی راه کوی تو را شناختم، از اشک خونین چشمانم بر چهرهام راه و جوی ساختم؛ یعنی پیوسته خون گریستم.
هوش مصنوعی: از وقتی سر زلف تو دلم را ربود، روزم را مانند زلف تو سیاه کردم و روزگارم تیره شد.
هوش مصنوعی: از غم و حسرت هزار بار دست بر دل کوبیدم و هزار بار از سوگ و درماندگی خاک بر سر ریختم.
هوش مصنوعی: خوب در کار تو دقت کردم و دریافتم که آفریدگار تو را برای به پا کردن آشوب و فتنه در دلها نقش زده است.
هوش مصنوعی: ای محبوب، گناهم این بود که دیشب چهرهٔ تو را به ماه تشبیه کردم؛ یعنی روی تو را با چیزی کمتر از آن سنجیدم.
هوش مصنوعی: امروز برای سخن دیشب عذر خواستم و اگر گناهی کردهام از آن توبه کردم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر چه من سر به سر گنه کردم
نامهٔ خویش را سیه کردم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.