چون نهی زلفِ تافته بر گوش
چون نهی جعدِ بافته بر دوش
از دل من رمیده گردد صبر
وز تن من پریده گردد هوش
نه عجب گر خروش من بفزود
تا شد آن عارض تو غالیهپوش
ماه در آسمان سیاه شود
خلق عالم برآورند خروش
تا به وقت سپیدهدم یک دم
نغنودم در انتظار تو دوش
گاه بودم به ره فگنده دو چشم
گاه بودم به در نهاده دو گوش
خارِ من گردد از وصالِ تو گُل
زهر من گردد از جمال تو نوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شدت مجذوب و عاشق معشوق خود است و زیباییهای او را با تصاویری دلنشین توصیف میکند. او احساس میکند که صبر و عقلش در غیاب معشوق از دست میرود و این فقدان باعث خروش و نالههای او میشود. شاعر به تضاد بین شب و روز اشاره میکند و نغمهسراییاش را در انتظار معشوق تصویر میکند؛ به گونهای که عشق او را مانند گلی زیبا و زهر و نوش خاص توصیف میکند. این شعر حال و هوای شورو شعف عشق را به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: وقتی که زلفهای تابیدهات را بر گوش میگذاری و فروغ موی بافتهات را بر دوش میاندازی، جذابیت و زیباییات دو چندان میشود.
هوش مصنوعی: صبر من از دل جدا میشود و هوش و حواسم از بدنم میرود.
هوش مصنوعی: تعجبی ندارد اگر صدای من بلندتر شود، چون وقتی آن چهرهٔ زیبای تو شبیه عطر خوش غالیه (عطر خوشبویی که به آن غالیهپوش میگویند) میشود.
هوش مصنوعی: وقتی که ماه در آسمان تاریک میشود، مردم جهان به شدت اعتراض کرده و فریاد میزنند.
هوش مصنوعی: من شب را در انتظار تو گذراندم و تا سپیدهدم حتی یک لحظه هم خوابم نبرد.
هوش مصنوعی: گاهی چشمهایم را به راه میافکندم و به انتظار تو نگاه میکردم، و گاهی گوشهایم را به در میچسباندم تا صدای تو را بشنوم.
هوش مصنوعی: دوست داشتن و وصل تو برای من مثل خار میشود که گل را به همراه دارد و زیبایی تو مانند زهر است که برای من شیرینی میآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چند بردارد این هریوه خروش
نشود باده بر سرودش نوش
راست گویی که در گلوش کسی
پوشکی را همی بمالد گوش
آن جهان را بدین جهان مفروش
گر سخندانی این سخن بنیوش
پیری آغوش بازکرده فراخ
تو همی گوش با شکافهٔ غوش
عجب از دیو پیکری کاو را
دولت آورد نام کرد سروش
خاره خو جثه ایست خاره بدن
خیره کش هیکلی است خیری پوش
قالبی باد خیز خاک آرام
[...]
عاشقان صف کشیده دوشادوش
ساقیان بر کشیده نوشانوش
ای کریمی که از سخاوت تو
روید از سنگ خاره مرزنگوش
تا جهان اسب دولتت زین کرد
چرخ را هست غاشیه بر دوش
آنکه او تای خدمتت نزند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.