باش تا حسن نگارم خیمه بر صحرا زند
شورها بینی که اندر حبة الماوا زند
از علای خلق او عالم چو علیین شود
پس خطابش قرب «سبحان الذی اسری» زند
کیست کو پهلو زند با آنکه دولتخانه را
از بزرگی سر به «اوادنی» و «ما اوحی» زند
در حجاب کبر یا چون باریا جولان کند
تکیه کی بر مسند «لا خوف» و «لا بشری» زند
در مصاف عاشقان در سینه‌های بی‌دلان
ضربت قرب وصال از درد ناپیدا زند
آنچه نتوانند زد آن دیگران بر هفت رود
آن نوا از دست چپ آن ماه بر یکتا زند
ای گلی کز گلبنت عالم همه گلزار شد
وز گلت بوی «تبارک ربنا الاعلا» زند
برگ دار گلبنت «طاها» و بیخش «والضحا»
بار او «یاسین» و شاخش سر به «اوادنی» زند
جوشها در سینهٔ عشاق نیز از مهر تو
هر زمانی تف ورای گنبد خضرا زند
شکر احسان تو مدح تست ای صاحب جمال
نقش مدح تو رقم بر دیدهٔ بینا زند
این جواب شعر استادم که گفت اندر سرخس
«چون همی از باغ بوی زلف یار ما زند»
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه معشوق پرداخته و از شادی و شور ناشی از عشق صحبت می‌کند. او به وصف ویژگی‌های معشوق می‌پردازد و می‌گوید که وجود او مانند گلی است که فضای عالم را معطر کرده و زیبایی او بر دیگران اثرگذار است. شاعر همچنین به عشق و احساسات عمیق عاشقان اشاره می‌کند و تلخی و شیرینی عشق را در دل آنها می‌یابد. در پایان، او این شعر را به عنوان پاسخی به استادش ارسال می‌کند و به تأثیر عطر زلف یار بر زندگی‌اش اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: بگذار تا زیبایی معشوق (نگار) خیمه‌ای در دشت برپا کند، و شگفتی‌هایی را خواهی دید که در دل هر مکان آرامی روی می‌دهد.
هوش مصنوعی: اگر خلقت او به اندازه‌ی عالم باشد، پس به او خطاب می‌شود: «پاک است آن کسی که در شب سفر کرد». این جمله به آیه‌ای از قرآن اشاره دارد که در مورد معراج پیامبر سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: چنین شخصی کیست که با وجود عظمت و بزرگی خود، مقام و سلطنت را در برابر افکار و الهاماتش نادیده می‌گیرد و به «اوادنی» (به معنی نزدیک کن، یعنی نزدیک شدن به حقیقت) و «ما اوحی» (به معنای آنچه وحی شده) توجه می‌کند؟
هوش مصنوعی: افرادی که به خاطر خودبزرگ‌بینی یا به‌ظاهر زیبایی، در سایهٔ غرور می‌چرخند، بر مقام مطمئن و آرامی تکیه می‌کنند که نه از ترس و نه از بشارت نشأت گرفته می‌شود.
هوش مصنوعی: در نبرد عاشقان، در دل‌های خالی از عشق، ضربه‌ای از شور و نزدیکی به وصال بنابه دردهای پنهان فرود می‌آید.
هوش مصنوعی: آنچه دیگران نمی‌توانند به هفت رود بزنند، یعنی نغمه‌ای که خیلی خاص و منحصر به فرد است، از سمت چپ می‌نوازد و آن ماه درخشان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: ای گل، تو که از محبوب خود (که به معنی درخت گل است) باعث زیبایی و سرسبزی عالم شدی و بوی خوشی که از تو می‌آید، یادآور آیه‌ای از قرآن (تبارک ربنا الاعلا) است که به عظمت خدا اشاره دارد.
هوش مصنوعی: برگ‌های گل تو نشانه‌های «طاها» (نام یکی از سوره‌های قرآن) و ریشه‌اش نشانه‌های «والضحا» (سوره دیگر) است. بار تو به معنای میوه‌اش، نشانهٔ «یاسین» و شاخه‌اش به خوبی به «اوادنی» (نام فصلی از ادبیات) اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: عشق و محبت تو در دل عاشقان باعث می‌شود که احساسات و هیجانات آنها هر لحظه به شوق و شور بیشتری برسد و این شور و نشاط مانند برآمدن و درخشش نور از گنبد آسمانی است.
هوش مصنوعی: شکر و نعمت‌های تو، تو خودت را ستایش می‌کند ای صاحب زیبایی. زیبایی‌ات نشان مدح و ستایش را بر چشمان کسی که بینا است، می‌نویسد.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به پاسخ گفته‌های حکیم سنایی اشاره می‌کند و می‌گوید که در شهر سرخس، بوی خوش زلف یار (معشوق) به مشام می‌رسد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون همی از باغ بوی زلف یار ما زند
هر که متواریست اکنون خیمه بر صحرا زند
دلبر اکنون هر کجا رنگیست رخت آنجا برد
عاشق اکنون هر کجا بوییست آه آنجا زند
بینوایان را کنون دست صبا بر شاخ گل
[...]
هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند
چون سر منصور مهر خویش بر بالا زند
پشت پا بر جسم زد جان تا هوای عشق کرد
جامه را بخشد به ساحل هر که بر دریا زند
از که دیگر می توان چشم نوازش داشتن؟
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.