در شب معراج هادی سبل
خواجه امکان محمد(ص) عقل کل
دید اندر آسمان پنجمین
شکل زیبای امیرالمومنین(ع)
گفت یا جبریل تصویر چیست
این گرامی صورت زیبای کیست
عرض کرد ای باعث کون و مکان
آرزو کردند اهل آسمان
تا کنند آئینه دل منجلی
از نگاه ماه رخسار علی
نزد ایزد با تمنای تمام
بر زمین سودند روی احترام
کای پدید آرَنده بالا و پست
از تو در هستی هویدا هر چه هست
شد بنیآدم ز لطف کردگار
در زمین از وصل حیدر کامکار
با علی هستند دایم روبرو
شادکام از لذت دیدار او
از پی درک حضور بوتراب
«ربنا با لیتناکنا تراب»
کام ما را هم روا کن ای خدا
از پی درک حضور مرتضی
پس اجابت کرد خلاق ملک
دعوت خیل ملک را در فلک
یعنی از انواع قدس خویشتن
صورتی آراست حی ذوالمنن
برد صنعتها در آن صورت به کار
آفرین بر صورت صورت نگار
شد دگر خیل ملایک و امطاف
صورت حیدر به هنگام طواف
یافت تسکین قلب سکان سما
سالها از صورت شیر خدا
تا به سجده این ملجم زد ز کین
تیغ بر فرق امام المتقین
در زمین چون شیر حق را سر شکافت
در فلک هم تارک حیدر شکافت
زین سبب شد کز خروش و ولو برای او
شد زمین و آسمان در ولو برای او
جبرئیل از عرش در داد این ندا:
«هدمت والله ارکان الهدی»
آه از آن ساعت که بیتاب و توان
شد علی در خانه از مسجد روان
آه کلثوم جگر خون سرکشید
زینب از سر در حرم معجر کشید
خونچکان شد مجتبی از هر دو عین
شد به دامان اشگ گلگون حسین
دیده بگشود آن امام ممتحن
بهر تسکین حرم از مرد و زن
با حسن گفت ای مرا نور بصر
آن زمان کن گریه ای جان پدر
کز شرار ز هر سوزد پیکرت
او فتد لخت جگر اندر برت
یا حسین گفت ای شه گلگون قبا
گریه کن اندر زمین کربلا
آن زمان کز قوم کوفی هر طرف
میزند بیحد پی قتل تو صف
اینقدر خواهی نمودن العطش
تا ز بیآبی کنی هر لحظه غش
طاقتت از مرگ قاسم کم شود
از غم عباس پشتت خم شود
بر گلوی اصغر، آن طفل صغیر
جای شیر آید ز میدان نوک تیر
میبرد از چشم حق بین تو نور
داغ اکبر تا صف یوم النشور
عاقبت گردد سرت ای ارجمند
برسنان کوفیان یک نی بلند
عارضت چون آفتاب انوری
در تنور آخر شود خاکستری
پس به زینب گفکای بیصبر و تاب
گریه کن در رفتن شام خراب
گرهی کن روزی که در بازار شام
میبرندت پش چشم خاص و عام
داغ من کرد از جهالت ناامید
پس چه خواهی کرد در بزم یزید
آن زمان دندان بنه اندر جگر
کز جفا بینی یزید بد سیر
میزند از قهر چوب خیرزان
بر لب شاهنشه لب تشنهگان
نیست یارای نوشتن خامه را
مختصر کن (صامت) این هنگامه را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی روایت میکند که پیامبر در معراج صورت علی را در آسمان پنجم دید و جبرئیل گفت خدا به خواهش فرشتگان مشتاق دیدار علی، این صورت را آفرید. هنگامی که ابن ملجم در سجده بر فرق علی ضربت زد، فرق آن صورت آسمانی نیز شکافت و جبرئیل ندای فروریختن ارکان هدایت داد. سپس علی در بستر به فرزندان گریانش میگوید گریه را برای مصیبتهای آینده بگذارند: زهر خوردن حسن، شهادت حسین و یارانش در کربلا، و اسارت زینب در شام و مجلس یزید. شاعر در پایان از ناتوانی قلم سخن را کوتاه میکند.
هوش مصنوعی: در شب معراج، پیامبر اسلام محمد(ص) که راهنمای راهها، سرور همهٔ آفریدگان و عقل کل است،
هوش مصنوعی: در آسمان پنجم صورت زیبای امیرالمؤمنین علی(ع) را دید.
هوش مصنوعی: پیامبر به جبرئیل گفت: این تصویر چیست و این چهرهٔ گرامی و زیبا از آنِ کیست؟
هوش مصنوعی: جبرئیل عرض کرد: ای کسی که سبب آفرینش جهانی، اهل آسمان آرزویی داشتند،
هوش مصنوعی: آرزو داشتند که با دیدن چهرهٔ ماهمانند علی، آینهٔ دل خود را روشن و صاف کنند.
هوش مصنوعی: پس با اشتیاق کامل در پیشگاه خدا از روی ادب و احترام چهره بر زمین ساییدند.
هوش مصنوعی: و گفتند: ای آفرینندهٔ بالا و پست، هرچه در هستی پیداست از تو پدید آمده است.
هوش مصنوعی: آدمیان به لطف پروردگار در زمین از همنشینی با حیدر کامروا شدهاند.
هوش مصنوعی: آنان همیشه با علی روبهرو هستند و از لذت دیدار او شادماناند.
هوش مصنوعی: ما برای درک حضور ابوتراب آرزو میکنیم که ای کاش خاک بودیم (و در زمین میبودیم).
هوش مصنوعی: خدایا، آرزوی ما را هم برآور تا به حضور علی مرتضی برسیم.
هوش مصنوعی: پس آفرینندهٔ فرشتگان درخواست گروه فرشتگان را در آسمان پذیرفت.
هوش مصنوعی: یعنی خدای زنده و بخشنده از جلوههای پاک خود صورتی آراست.
هوش مصنوعی: خدا در ساختن آن صورت هنرها به کار برد؛ آفرین بر آن صورتگر که چنین صورتی کشید.
هوش مصنوعی: از آن پس صورت حیدر محل طواف و گردش گروه فرشتگان شد.
هوش مصنوعی: سالها دل ساکنان آسمان از دیدن صورت شیر خدا آرام گرفت.
هوش مصنوعی: تا آنکه ابن ملجم از روی کینه در حال سجده، شمشیر بر سر امام پرهیزگاران زد.
هوش مصنوعی: چون در زمین سر علی شکافته شد، در آسمان نیز فرق آن صورت حیدر شکافت.
هوش مصنوعی: به همین سبب از ناله و فریاد برای او، زمین و آسمان پر از غوغا و شیون شد.
هوش مصنوعی: جبرئیل از عرش ندا داد: به خدا سوگند ستونهای هدایت فرو ریخت.
هوش مصنوعی: افسوس از آن لحظه که علی بیتاب و ناتوان از مسجد به خانه برده شد.
هوش مصنوعی: امکلثوم با دلی خونین آه کشید و زینب در حرم چادر از سر کشید.
هوش مصنوعی: امام حسن از هر دو چشم خون گریست و حسین اشک خونین بر دامن ریخت.
هوش مصنوعی: آن امام گرفتار رنج چشم گشود تا زنان و مردان خانواده را آرام کند.
هوش مصنوعی: به حسن گفت: ای نور چشمم، ای جان پدر، گریه را برای آن زمان بگذار،
هوش مصنوعی: که آتش زهر پیکرت را بسوزاند و پارههای جگرت پیش رویت بیفتد.
هوش مصنوعی: و به حسین گفت: ای شاه خونینجامه، گریه را برای زمین کربلا بگذار،
هوش مصنوعی: آن زمان که کوفیان از هر سو برای کشتن تو بیشمار صف میکشند.
هوش مصنوعی: آنقدر از تشنگی فریاد العطش سر خواهی داد که از بیآبی هر لحظه بیهوش شوی.
هوش مصنوعی: با مرگ قاسم طاقتت کم میشود و از غم عباس کمرت خم میگردد.
هوش مصنوعی: بر گلوی علیاصغر، آن کودک خردسال، به جای شیر نوک تیر از میدان مینشیند.
هوش مصنوعی: داغ علیاکبر تا روز قیامت نور از چشم حقبین تو میبرد.
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، سرانجام سرت بر نیزهٔ کوفیان یک نیزه بالاتر قرار میگیرد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو که چون آفتاب درخشان است، در تنور خاکستری خواهد شد.
هوش مصنوعی: سپس به زینب گفت: ای بیصبر و بیتاب، گریه را برای سفر به شام ویران بگذار.
هوش مصنوعی: گریه کن روزی که تو را در بازار شام پیش چشم همگان میبرند.
هوش مصنوعی: داغ من چنین تو را از روی بیخبری ناامید کرد، پس در مجلس یزید چه خواهی کرد؟
هوش مصنوعی: آن زمان صبر کن و دندان بر جگر بگذار که یزید بدسرشت را در حال ستم ببینی.
هوش مصنوعی: که از خشم با چوب خیزران بر لب شاه تشنهلبان (حسین) میزند.
هوش مصنوعی: قلم توان نوشتن بیش از این را ندارد؛ ای صامت، این ماجرای پرشور را کوتاه کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.