شمارهٔ ۲۹ - و برای او
هر شبِ جمعه، به خروش و نوا
فاطمهٔ طاهره، خیرُالنسا
روی نماید به سویِ نینوا
گرید و گوید به صفِ کربلا:
کربوبلا! نورِ دو عینم کجاست؟
سیدِ مظلوم، حسینم کجاست؟
مونسِ من، مونس و غمخوار داشت
دادرس و یاور و انصار داشت
یار و علمدار و مددکار داشت
نیست چرا یکتن از ایشان بهجا؟
کربوبلا! نورِ دو عینم کجاست؟
سیدِ مظلوم، حسینم کجاست؟
عون چه شد؟ جعفرِ بیيار کو؟
قاسمِ بیمونس و غمخوار کو؟
حضرتِ عباسِ علمدار کو؟
کو علیِ اکبرِ فرخلقا؟
کربوبلا! نورِ دو عینم کجاست؟
سیدِ مظلوم، حسینم کجاست؟
طوطیِ خوشنغمهٔ باغِ جنان
کو علیِ اصغرِ شیرینزبان؟
رفت به میدان پیِ آبِ روان
نیست نوایش ز چه در نینوا؟
کربوبلا! نورِ دو عینم کجاست؟
سیدِ مظلوم، حسینم کجاست؟
کو حرمِ محترمِ بوتراب؟
زینبِ افسردهٔ بیصبر و تاب؟
بختِ سکینه ز چه رفته به خواب؟
شد به کفِ شمرِ لعین مبتلا!
کربوبلا! نورِ دو عینم کجاست؟
سیدِ مظلوم، حسینم کجاست؟
خیمهٔ بیصاحبِ شاهِ شهید
سوخته شد ز آتشِ ظلمِ یزید
شمر چو رأسِ پسرم را بُرید
از چه جدا کرد سرش، از قفا؟
کربوبلا! نورِ دو عینم کجاست؟
سیدِ مظلوم، حسینم کجاست؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات و دردهای فاطمه طاهره، مادر امام حسین (ع)، میپردازد. هر شب جمعه او به یاد کربلا و فرزندانش به سوگ نشسته و میپرسد که چرا یار و یاوری برای حسین (ع) باقی نمانده است. او از وضعیت دیگر اعضای خانوادهشان مانند عون، جعفر، قاسم، عباس و علی اکبر گله میکند و به یاد علی اصغر، فرزند کوچک حسین (ع) که به دنبال آب رفته، درد و اندوه بیشتری را احساس میکند. در پایان، او در مورد حرم و خیمههای بیصاحب و سوختهشده صحبت میکند و از ظلم یزید و جدایی سر امام حسین (ع) از بدنش مینالد. این شعر عمیقاً حاکی از عشق و درد مادری است که در یاد فرزندانش غمگین و بیتاب است.
هوش مصنوعی: هر شب جمعه با صدا و شور فاطمه طاهره، بهترین زنها در حال نوا و نیایش است.
هوش مصنوعی: به سوی نینوا مینگرد و با صدای بلند میگوید که به صف کربلا بروید.
هوش مصنوعی: کرب و بلا روشنایی چشمان من است. سید مظلوم حسین کجاست؟
هوش مصنوعی: دوست و همراه من کسی است که در سختیها همیشه یار و پشتیبان من بوده و در برابر مشکلات، حامی و یاور من است.
هوش مصنوعی: یار و کمککننده و راهنما داشتم، اما اکنون چرا هیچکدام از آنها در کنار من نیستند؟
هوش مصنوعی: کربلا و بلا، نور چشمان من هستند؛ حسین، سید مظلوم من، کجا است؟
هوش مصنوعی: عون کجا رفت؟ جعفر بییارش کجاست؟ قاسم بدون همدم و دلدارش کجاست؟
هوش مصنوعی: حضرت عباس، علمدار (پرچمدار) کجاست؟ و علی اکبر، جوان زیبا و خوشچهره کجاست؟
هوش مصنوعی: کرب و بلا، مکان مصیبت و درد است، و من به دنبال نور و روشنی آن هستم. آقای مظلوم حسین، با عظمت و مقامش، کجاست؟
هوش مصنوعی: طوطی خوش آواز بهشتی که علی اصغر با لحن شیرینش سخن میگوید.
هوش مصنوعی: به میدان رفت تا آب زندهای پیدا کند، اما صدایش به چه دلیلی در نینوا نیست.
هوش مصنوعی: ای دنیا، کربلا و مصیبت چه شد؟ کجاست آن دو چشم روشنی که حسین، شهید مظلوم آنجاست؟
هوش مصنوعی: کجا است آن حرم مقدس که زینب، دختری پاک و صبور، در آن از درد و اندوه رنج میبرد؟
هوش مصنوعی: بخت سکینه به خواب رفته و شمر لعین در چنگال او گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: کرب و بلا، جایی است که در آنجا نور و روشنی وجود دارد، و من در جستجوی سید مظلوم حسین هستم.
هوش مصنوعی: خیمهای که بدون پادشاه و امام است، در نتیجه ظلم یزید به آتش کشیده شد و ویران شد.
هوش مصنوعی: شمر وقتی سر پسرم را برید، چرا آن را از پشت جدا کرد؟
هوش مصنوعی: کربلا و بلا در نظر من مانند نور چشم هستند، وای به حال من که کجاست سید مظلوم حسین؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.