صامت بروجردی » کتاب نوحه‌های سینه زنی (به اقسام مختلفه و لحنهای متنوع و مخصوصه) » شمارهٔ ۲۹ - و برای او

هر شبِ جمعه، به خروش و نوا

فاطمهٔ طاهره، خیرُالنسا

روی نماید به سویِ نینوا

گرید و گوید به صفِ کربلا:

مونسِ من، مونس و غمخوار داشت

دادرس و یاور و انصار داشت

یار و علمدار و مددکار داشت

نیست چرا یک‌تن از ایشان به‌جا؟

عون چه شد؟ جعفرِ بی‌يار کو؟

قاسمِ بی‌مونس و غمخوار کو؟

حضرتِ عباسِ علمدار کو؟

کو علی‌ِ اکبرِ فرخ‌لقا؟

طوطیِ خوش‌نغمهٔ باغِ جنان

کو علی‌ِ اصغرِ شیرین‌زبان؟

رفت به میدان پیِ آبِ روان

نیست نوایش ز چه در نینوا؟

کو حرمِ محترمِ بوتراب؟

زینبِ افسردهٔ بی‌صبر و تاب؟

بختِ سکینه ز چه رفته به خواب؟

شد به کفِ شمرِ لعین مبتلا!

خیمهٔ بی‌صاحبِ شاهِ شهید

سوخته شد ز آتشِ ظلمِ یزید

شمر چو رأسِ پسرم را بُرید

از چه جدا کرد سرش، از قفا؟