اگر چه به همدان منسوبست اما اصلش از قم است سخنوری شیرین کلام بود و قوت حافظه اش بمرتبه ای بود که صد هزار بیت بخاطر داشت، در زمان سلطان یعقوب از جمله ندما بود و در جمیع اصناف سخن شعر گفته از مثنویات او کتاب ۱- بهرام و ناهید ۲- مناظره ی آسمان و زمین
- سیخ و مرغ ۴- مناظره ی شمع و پروانه است . این بیت آغاز شمع و پروانه اوست:
ای جمالت چراغ هر خانه
قصیده ای که در هجو قاضی محمد علایی کاشانی گفته مشهور است و غزلهای خوب هم گفته از جمله این غزل آورده میشود :
چو شمع از آتش دل کاشکی میسوختم من هم
اجل ره بر سرم نتواند آوردن شب هجران
چنین کاز دود آهم خانه تاریک است و روزن هم
مگو روز جدایی از چه رو بیمار میگردی
که بیماری به از روز جدایی، بلکه مردن هم
طبیبم چاک دل میدوخت، شد از شعله آهم
بدستش ریسمان خاکستر و بگداخت سوزن هم
چنان در کار دل واماند بی روی تو حیرانی
در کبر سن به همدان رفت و هم در آنجا فوت شد و هم در آنجا مدفون است و این مطلع پر سوز هم از اوست :
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شمعی و صد هزار پروانه
غزل
ز هجران تا بکی سوزد دل سرگشته و تن هم
که میسوزد چو شمع و راضی است اکنون بمردن هم
مطلع
آن آتشی که بر سر کویش بلند بود
هوش مصنوعی: اگرچه به همدان نسبت داده میشود، اما اصل و نسبش به قم برمیگردد. او سخنوری با زبان شیرین بود و حافظهاش به قدری قوی بود که توانسته بود صد هزار بیت شعر را حفظ کند. در زمان سلطان یعقوب، از جمله شاعران و سخنگویان مشهور به شمار میرفت و در انواع مختلف شعر سروده است. از آثار او میتوان به دو کتاب اشاره کرد: "بهرام و ناهید" و "مناظره آسمان و زمین".
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف رابطه عاشقانه و جذابیت میپردازد. در آن، زیبایی و نور چشمان محبوب مانند شمعی است که هر خانهای را روشن میکند. در اینجا شمع نماد نور و زندگی است و پروانه به خاطر جذابیت شمع به دور آن میچرخد، نشاندهندهی عشق و علاقهای عمیق است.
هوش مصنوعی: قصیدهای که در نقد و تمسخر قاضی محمد علایی کاشانی سروده شده، معروف است و همچنین غزلهای زیبایی هم از او به جا مانده که یکی از این غزلها در ادامه آورده میشود:
هوش مصنوعی: مثل شمعی که از آتش دل میسوزد، ای کاش من هم همینطور میسوختم. من در شب جدایی احساس میکنم که مرگ نمیتواند به من نزدیک شود.
هوش مصنوعی: خانهی من به خاطر دود آهم تاریک شده و دیگر نمیتوانم بگویم که چرا در روز جدایی، تو اینگونه بیمار و ناراحت هستی.
هوش مصنوعی: بیماری به مراتب بهتر از روزی است که از محبوب دور شدهام. حتی مرگ هم برایم بهتر است، زیرا درد جدایی و آتش درونم را نمیتوان تحمل کرد.
هوش مصنوعی: آن شخص با دست خود ریسمانی که از خاکستر ساخته بود، به سوزن گرما داد و در این حال، دلش همچنان به فکر تو وامانده و در حیرت است.
هوش مصنوعی: او در سالهای پایانی عمرش به همدان رفت و در همانجا درگذشت و به خاک سپرده شد. همچنین شعر گویایی از او باقی مانده که بیانگر احساسات عمیقش است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.