تا به کی بر من شکست آید چو مینا از زمین
می گریزم بر فلک همچون مسیحا از زمین
دارد از جای دگر سررشته در کف ریشه ام
آب و رنگم نیست چون گل های دیبا از زمین
در گلستانی که چون گل ما درو پرورده ایم
همچو نیلوفر برآید آسمان ها از زمین
آن که در قید خود است از راز عشق آگاه نیست
آسمان را می کند دایم تماشا از زمین
ما به این دون همتی چون با مسیحا دم زنیم؟
او سخن از آسمان می گوید و ما از زمین
گر نداری می، به گلشن رو که آنجا چون روی
ساغر می می شود چون لاله پیدا از زمین
چون نشینم از پی آسودگی، کز شوق او
همچو افلاکم رسیده هفت اعضا بر زمین
از غبار غم خلاصی نیست هرجا می رویم
گرد باشد بیشتر در روی دریا از زمین
گفتگویی سر کنیم از عالم دیگر سلیم
تا به کی گوید کسی از آسمان یا از زمین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از شکستنها و رنجهای خاکی دلزده است و میخواهد مانند مسیح به آسمان بگریزد. او ریشه و رنگ خود را از عالمی دیگر میداند و خودپرستان را کسانی میشمارد که فقط از زمین به آسمان نگاه میکنند. در میانهٔ غزل از همت پست خود در برابر مسیح، از جامهای لالهگون باغ و از غمی که همهجا با اوست سخن میگوید. در پایان حتی گفتگو از آسمان و زمین را کافی نمیداند و خود را به سخن گفتن از جهانی دیگر فرا میخواند.
هوش مصنوعی: تا کی مانند شیشهٔ شراب که بر زمین بیفتد و بشکند، از این خاک شکست و آسیب ببینم؟ مانند مسیح از زمین میگریزم و به آسمان پناه میبرم.
هوش مصنوعی: ریشهٔ من سررشتهاش در جای دیگری است. مانند گلهایی که روی پارچهٔ دیبا نقش شدهاند، طراوت و رنگم از خاک نیست، بلکه از عالمی دیگر است.
هوش مصنوعی: در گلستانی که ما مانند گل در آن پرورش یافتهایم، آسمانها مانند نیلوفر کبود از زمینش میرویند. یعنی جایگاه ما چنان بلند است که آسمان در برابرش گیاهی از خاک آن است.
هوش مصنوعی: کسی که گرفتار خود و خودپرستی است از راز عشق خبر ندارد. او همیشه از روی زمین فقط به آسمان نگاه میکند و هرگز به آن بالا نمیرود.
هوش مصنوعی: ما با این همت پست چگونه میتوانیم ادعای برابری با مسیح کنیم؟ او از آسمان سخن میگوید و ما از زمین.
هوش مصنوعی: اگر شراب نداری به گلزار برو. آنجا با هر قدمی که برداری، جام شراب مانند لاله از زمین سر برمیآورد. یعنی لالههای سرخ خود جامهای میاند.
هوش مصنوعی: چگونه برای آسودن بنشینم، وقتی از اشتیاق او هفت عضو سجدهام، به شمارِ هفت آسمان، پیوسته بر زمین است؟ یعنی از شوق او همیشه در سجدهام و مجال آرام گرفتن ندارم.
هوش مصنوعی: هر جا برویم از گرد و غبار غم رهایی نداریم. حتی بر روی دریا، که انتظار میرود گردی نباشد، گرد بیشتر از خشکی است.
هوش مصنوعی: سلیم، بیا سخنی از عالمی دیگر آغاز کنیم. تا کی باید از آسمان یا زمین حرف زد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.