ما در چمن بساط تمنا فکنده ایم
بر برگ لاله طرح تماشا فکنده ایم
چون آینه ز دیدن او چشم ما پر است
یوسف به طرح، پیش زلیخا فکنده ایم
از بهر صید کردن مرغابیان اشک
مانند موج، دام به دریا فکنده ایم
در عشق، لاله را سبب اعتبار شد
داغی که ما ز سینه به صحرا فکنده ایم
نبود سلیم توبه شکستن گناه ما
این عذر را به گردن مینا فکنده ایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و زیبایی سخن میگوید و با تصاویری از طبیعت، احساسات عمیق خود را به تصویر میکشد. او در بین چمنها به تماشا و طلب زیبایی پرداخته و خود را در حالتی شبیه به یوسف و زلیخا میبیند. اشکهایش را به مثابه دام برای شکار زیبایی و عشق توصیف میکند و داغ ناشی از عشق را به لالهها نسبت میدهد. در پایان، او به عذری برای گناهان خود اشاره میکند که آن را به گردن مینا میاندازد و از عدم توبهاش سخن میگوید.
هوش مصنوعی: ما در باغ چمن، گوشهای برای آرزوهای خود فراهم کردهایم و بر روی گلهای لاله، نمایشی از زیبایی را به نمایش گذاشتهایم.
هوش مصنوعی: چشم ما از دیدن او پر شده است، مانند آینهای که از نور پر شده باشد. ما یوسف را به تصویر کشیده و او را در برابر زلیخا قرار دادهایم.
هوش مصنوعی: برای شکار مرغابیها، دام را به دریا انداختهایم و اشکهایی مانند موج به راه افتادهاند.
هوش مصنوعی: در عشق، داغ و زخمهایی که از قلب خود به طبیعت فرستادهایم، باعث اعتبار و اهمیت لاله شده است.
هوش مصنوعی: ما که توانایی ترک گناه را نداریم، این بهانه را به گردن مینا انداختهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از آه دام موج به دریا فکنده ایم
از اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم
یک روز با حباب به کشتی نشسته ایم
همراه موج سلسله بر پا فکنده ایم
بر چهره ای که آب شود از نگاه گرم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.