خنده ی شوخ تو فرصت به تغافل ندهد
زلف در بردن دل صرفه به کاکل ندهد
هر کجا زلف پریشان تو باشد، چه عجب
باغبان گر به چمن آب به سنبل ندهد
وصل خوبان به دو پیمانه ی می موقوف است
باغبان تا نشود مست، به کس گل ندهد
عشق را فایده ای نیست ز جمعیت حسن
زر گل، سود پریشانی بلبل ندهد
رزق هرچند که خود می رسد، آن به که کسی
پشت چون سایه به دیوار توکل ندهد
نیست سامان جهان قابل اظهار سلیم
کاشکی این همه گل عرض تجمل ندهد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره میکند و تأکید میکند که جذبه و خندهاش باعث غفلت نمیشود. او به زلفهای پریشان محبوب مینگرد و به باغبان اشاره میکند که بدون مستی نمیتواند گل بدهد. عشق و زیبایی در نظر او ارزشمندند، اما این زیبایی به تنهایی نمیتواند عشق را به وجود آورد. در نهایت، شاعر به بینظمی و بیسامانی جهان اشاره میکند و آرزو میکند که زیباییها و تجملات کاسته شوند.
هوش مصنوعی: خندهی شاداب تو اجازه نمیدهد که کسی به سادگی از کنار موضوع بگذرد و موهایت به قدری زیبا هستند که دل را به خود جذب میکند و نمیتوان به راحتی از آن چشم پوشید.
هوش مصنوعی: هر جا که موی پریشان تو باشد، انتظار چه چیزی است اگر باغبان به گلها آب ندهد؟
هوش مصنوعی: برای اینکه باغبان به کس گل ندهد و خود مست نشود، باید وصل خوبان را به دو پیمانه می محدود کند.
هوش مصنوعی: عشق هیچ منفعتی از زیبایی و جذابیت گل و زلیخا نمیبرد و بلبل هم از پریشانی و دوری نمیتواند بهرهای ببرد.
هوش مصنوعی: هرچند روزی خود به خود به انسان میرسد، اما بهتر است که کسی به امید دیگران و حمایت آنها دست به کار نشود و به خاطر آنها اعتماد نکند.
هوش مصنوعی: جهان به گونهای است که نمیتوان آن را به طور کامل درک یا بیان کرد. ای کاش این همه زیبایی و گلهای زیبا خود را به ریا و نشان دادن برنمیداشتند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.