گنجور

 
سحاب اصفهانی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع «گیرم دایم بدوستی دل را خوست» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ت» است.

حرف آخر قافیه

الف
ب
ت
ث
د
ز
س
ق
گ
ل
م
ن
و
ه
ی

شمارهٔ ۱: ای آن که اساس جور بر پاست تو را

شمارهٔ ۲: هر لحظه دل از یکی است خشنود مرا

شمارهٔ ۳: هر قدر به بزم دوش بنواخت مرا

شمارهٔ ۴: یک عمر از او به حسرت یاری ها

شمارهٔ ۵: شبها که زهجران توام در تب و تاب

شمارهٔ ۶: گریم هر روز و دل خموش است امشب

شمارهٔ ۷: برداشت عروس باغ از چهره نقاب

شمارهٔ ۸: از طبعی ناکام که ناکام تر است

شمارهٔ ۹: با همچو خودی نرد محبت چون باخت

شمارهٔ ۱۰: تا دل نشد از نخست پا بست غمت

شمارهٔ ۱۱: از عشق کسی کار تو از کار شده است

شمارهٔ ۱۲: ای آنکه به جان ز فرقتش سوزی هست

شمارهٔ ۱۳: گویند آن را که چون گل آراسته است

شمارهٔ ۱۴: دل را دانم چو باغم عشقش ساخت

شمارهٔ ۱۵: غیر از تو بساط عیش آراسته است

شمارهٔ ۱۶: گیرم دایم بدوستی دل را خوست

شمارهٔ ۱۷: شوخی که کند طره پریشان به عبث

شمارهٔ ۱۸: میخواست فلک که خوارو زارم بکشد

شمارهٔ ۱۹: هرگز گله از غیر نفاق تو نکرد

شمارهٔ ۲۰: گردید زدور لمعه ی نور پدید

شمارهٔ ۲۱: ابر گریان که در چمن می خندد

شمارهٔ ۲۲: مانند شمایلت شمایل نشود

شمارهٔ ۲۳: از توبه چو تازه گشت ایمانم باز

شمارهٔ ۲۴: ای از غم تو ناله ی زار همه کس

شمارهٔ ۲۵: ای باعث افلاس و تهیدستی خلق

شمارهٔ ۲۶: در بزم رقیب ای زتوام سوز فراق

شمارهٔ ۲۷: در بزم تو دورای گل خود روی دو رنگ

شمارهٔ ۲۸: ای در چمن حسن رخت خرمن گل

شمارهٔ ۲۹: صد بار اگر به تیغ کین می کشدم

شمارهٔ ۳۰: با غیر ترا یار نمیدانستم

شمارهٔ ۳۱: وقتی که ربود خواب و از دل تابم

شمارهٔ ۳۲: جائی که فرو رفت به گل پای دلم

شمارهٔ ۳۳: این خاک مدینه است یا ماه معین؟

شمارهٔ ۳۴: چون گشت به پا قصر شهنشاه زمین

شمارهٔ ۳۵: دلاک به شغل سر تراشی بر من

شمارهٔ ۳۶: ز آن یار جفا جو که وفا دیده که من؟

شمارهٔ ۳۷: ماندم زجفای غیر مهجور از تو

شمارهٔ ۳۸: ای شمع رخ ترا دلم پروانه

شمارهٔ ۳۹: شادی و غمم به قدر هم بایستی

شمارهٔ ۴۰: تعظیم مرا گرنه به مجلس کردی

شمارهٔ ۴۱: هر شعر کز اوراق کهن میخوانی