خوش آنکه ره عیش به اغیار گرفتیم
کام دل خویش از لب دلدار گرفتیم
زین اشک که اکنون ره ما بست از آن کوی
در آن سر کوه راه به اغیار گرفتیم
در محفل او مدعی از غیرت ما بار
بر بست بصد حسرت و ما بار گرفتیم
دردا که سپردیم به زاغ و زغن آخر
جائیکه بصد سعی به گلزار گرفتیم
از کینه ی بیگانه ره وادی هجران
چون چاره ندیدیم به ناچار گرفتیم
در سایه ی دیوار تو ما را نگذارد
آن را که بر او رخنه ی دیوار گرفتیم
بیداد تو بر دل همه ز آنست که روزی
داد دل زار از تو دل آزار گرفتیم
پا بست که سازیم (سحاب) این دل مفتون؟
انگار کز آن طره ی طرار گرفتیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهٔ عشق و رنجهای ناشی از آن صحبت میکند. او از لحظههای شادی که با محبوب خود تجربه کرده، یاد میکند و در عین حال به محنتهایی اشاره میکند که ناشی از جدایی و دلتنگی است. او از نامیدی و کینه نسبت به بیگانگان میگوید و به دشواریهایی اشاره دارد که برای رسیدن به محبت محبوبش تحمل کرده است. همچنین، حسرتهایی که به دل او تحمیل شده را به تصویر میکشد و در نهایت به وابستگی عمیقش به عشق و زیبایی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که لذت زندگی را از دیگران میگیرد و برای رسیدن به خواستهاش، از محبت محبوبش بهرهمند میشود.
هوش مصنوعی: از این اشکی که اکنون راه ما را بسته است، از آنجا که در آن سوی کوه به بیراهه رفتیم.
هوش مصنوعی: در محفل او، رقیب به خاطر غیرت ما غم و حسرتی را بر دوش کشید، در حالی که ما خود بارِ عشق او را بر دوش گرفتهایم.
هوش مصنوعی: افسوس که ما آرزوی خود را به پرندههای بیوفا سپردیم و در نهایت، جایی که به سختی تلاش کردیم و به زیباترین مکانها رسیدیم، نتوانستیم از آن بهرهمند شویم.
هوش مصنوعی: چون نمیتوانستیم دلیل جداییمان را از دشمنان فراموش کنیم، ناچار به کینهورزی ادامه دادیم.
هوش مصنوعی: در سایهی دیوار تو، ما را از رفتن باز میدارد، همان کسی که بر دیوار نفوذ کردیم.
هوش مصنوعی: رفتار نادرست تو بر دلهای همه تاثیرگذار است، زیرا روزی دل آسیبدیده ما از تو، که دل ما را آزار داده بود، نجات یافت.
هوش مصنوعی: دل ما در عشق فریبندهاش همچون باران ریزان است، آیا میتوانیم آن را به او بسپاریم؟ انگار که از آن موهای زیبایش به زنجیر افتادهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما بار دگر گوشهٔ خمار گرفتیم
دادیم دل از دست و پی یار گرفتیم
دعوی دو کون از دل خود دور فکندیم
پس در ره جانان پی اسرار گرفتیم
از هر دو جهان مهر یکی را بگزیدیم
[...]
از دیده ی دل پرده ی پندارگرفتیم
تا رخصت نظّارهٔ دیدار گرفتیم
بستیم چو از رد و قبول دگران چشم
تشریف قبول نظر یار گرفتیم
نشنیدکسی حرف زباد از دهن ما
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.