افتادگی نکو بود اما بجای خویش
چوبی که نرم گشت خورد موریانه‌اش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
افتادگی نکو بود اما بجای خویش
چوبی که نرم گشت خورد موریانه‌اش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به افتادگی و تواضع در جایگاه واقعی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که این ویژگی خوب است، اما نباید آن را به گونه‌ای غیرمعقول به نمایش گذاشت. او با مثالی از چوب و موریانه, به نوعی آسیب‌پذیری اشاره می‌کند که در اثر نرم شدن و انحراف از مسیر صحیح پیش می‌آید. درواقع، پیام شعر این است که تواضع باید با حفظ حد و حدود و اصول صحیح همراه شود تا از آسیب جلوگیری شود.
هوش مصنوعی: افتادگی خوب است، اما باید در جای مناسب خود باشد؛ چون چوبی که نرم شده، نشانه‌ی خورده شدن توسط موریانه است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
صد سال اگر گریزی و نایی بتا به پیش
برهم زنیم کار تو را همچو کار خویش
مگریز که ز چنبر چرخت گذشتنیست
گر شیر شرزه باشی ور سفله گاومیش
تن دنبلیست بر کتف جان برآمده
[...]
شخصم به چشمِ عالمیان خوب‌منظر است
وز خُبْثِ باطنم سرِ خجلت فتاده پیش
طاووس را به نقش و نگاری که هست، خلق
تحسین کنند و او خجل از پای زشتِ خویش
فیروزه بهر دیدن مه بر مدار پیش
روی نظر متاب سوی بخت سبز خویش
«اَپر»، سپس (چو «دُنک») پس «آوان» شمار پیش
«پارانته» هست خویش و «پاران» اقریب و خویش
«فی» دختر است و «فیس» پسر دربر عقب
«پارمی» بود میانه و «آنفاس» هست پیش
«اُب» را شمر فلق «کرپوسکول» شفق بود
[...]
ای شوکت ای شکسته دل دوستان خویش
بر جان عاشقان مزن از هجر خویش نیش
گر بنگری در آینهٔ قلب خویشتن
بینی به خود ارادت یاران زپیش بیش
اوقات دوستان مکن از زهر عشوه تلخ
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.