چون خصر ره بچشمهٔ حیوانم آرزوست
یعنی دو بوسه زان لب خندانم آرزوست
صیاد تا به دام تو گردیده ام اسیر
دیگر نه طرف باغ و نه بستانم آرزوست
تا نسبتی بزلف تو پیدا کنم مدام
سرگشتگی و حال پریشانم آرزوست
بر کف گرفته ام پی ایثار جان و سر
دیدار روی دلکش جانانم آرزوست
خواهم که رو بکعبهٔ مقصود آورم
یعنی جوار شاه خراسانم آرزوست
گفتم صغیر سیل سرشگت جهان گرفت
گفتا چو نوح دیدن طوفانم آرزوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده در این غزل عاشقانه آرزوهای خود را برمیشمارد: بوسه از لب معشوق که چون آب حیات است، ماندن در دام او، پریشانی همانند زلفش و نثار جان در برابر دیدارش. در بیت چهارم غزل رنگ مذهبی میگیرد و کعبهٔ مقصود شاعر جوار امام رضا معرفی میشود. در پایان، صغیر سیل اشک خود را چون طوفان نوح میداند و آن را آرزوی خود میشمارد.
هوش مصنوعی: مانند خضر آرزو دارم راهی به چشمهٔ آب حیات بیابم؛ مقصودم این است که از آن لب خندان دو بوسه میخواهم. لب معشوق همان چشمهٔ زندگیبخش است.
هوش مصنوعی: ای صیاد، از وقتی گرفتار دام تو شدهام، دیگر هوای گردش در باغ و بوستان را ندارم و به اسارت تو خرسندم.
هوش مصنوعی: آرزو دارم همیشه سرگردان و پریشانحال باشم تا با زلف پریشان و پیچان تو شباهت و پیوندی پیدا کنم.
هوش مصنوعی: جان و سرم را بر کف دست گرفتهام تا نثار کنم، و در برابر آن تنها دیدن روی دلانگیز معشوق را آرزو دارم.
هوش مصنوعی: میخواهم رو به کعبهٔ مقصودم بیاورم؛ یعنی آرزو دارم در جوار امام رضا، شاه خراسان، باشم.
هوش مصنوعی: به صغیر گفتم سیل اشکت همهٔ جهان را فرا گرفته است؛ پاسخ داد که مانند نوح آرزوی دیدن طوفان را دارم و از این گریه باکی ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یک لحظه دیدن رخ جانانم آرزوست
یکدم وصال آن مه خوبانم آرزوست
در خلوتی چنان، که نگنجد کسی در آن
یکبار خلوت خوش جانانم آرزوست
من رفته از میانه و او در کنار من
[...]
بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر
کآن چهره مشعشع تابانم آرزوست
بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز
[...]
جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست
جامی ز باده لب خندانم آرزوست
از زاهدی و زهد ریائی دلم گرفت
می خوارگی و مجلس رندانم آرزوست
در پای گل میان چمن جام می بکف
[...]
نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست
راهی به خلوت دل جانانم آرزوست
چندین هزار دیده حیرانم آرزوست
دیگر نظاره رخ جانانم آرزوست
تا چند در سفینه توان بود تخته بند؟
[...]
یک جرعه می زساغر جانانم آرزوست
سر مستئی زمیکده جانم آرزوست
پائی زدم بدنیی و پائی به آخرت
نی این مرا فریبد و نه آنم آرزوست
از هر دو کون بی خبر و مست بندگی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.