دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشته‌ای
گفتم خموش باش تو عاشق نگشته‌ای
تو پای بند آنچه من از وی گذشته‌ام
من در کمند آنکه تو از وی گذشته‌ای
داند یکی سعیدم و خواند یکی شقی
ای کلک صنع تا چه به نامم نوشته‌ای
هل خرقه چاک ماند و سوزن مجو که چون
سوزن رسد هر آینه محتاج رشته‌ای
ای خاک پای پیر خرابات نازمت
خاکی و لیک سرمهٔ چشم فرشته‌ای
هرکس که پا نهد به تو سرخوش برون شود
ای خاک میکده به چه آیی سرشته‌ای
کشت آنگه نفس خود کند احیای عالمی
عیسی وقتی ای که ز خود نفس کشته‌ای
گاه درو رسید و تو در خوابی ای صغیر
پشتت چو داس گشته و تخمی نکشته‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل در گفتگویی با یک زاهد، به تضاد بین عشق و بندگی اشاره می‌کند. او به زاهد می‌گوید که اگر عشق را نشناخته باشد، حق ندارد دربارهٔ دنیا و گذشته صحبت کند. وی همچنین به اهمیت عشق و نقش آن در رهایی از قید و بندها می‌پردازد و اشاره می‌کند که انسان باید از نفس خود بگذرد تا به حقیقت برسد. در نهایت، شاعر به زاهد هشدار می‌دهد که ممکن است در خواب غفلت باشد و از نعمت‌های روحانی و معنوی غافل شود.
هوش مصنوعی: دیروز زاهد از من پرسید که چگونه از دو جهان گذشته‌ای، من به او گفتم: «سکوت کن، تو هنوز عاشق نشده‌ای.»
هوش مصنوعی: تو به آن چیزی که من از آن عبور کرده‌ام وابسته‌ای، و من در دام آن چیزی هستم که تو از آن گذشته‌ای.
هوش مصنوعی: می‌دانم که یکی از ما خوشبخت است و دیگری بدبخت. ای قلم قدرتمند، ببین چه چیزی را درباره من نوشته‌ای.
هوش مصنوعی: آیا پاره‌گی لباس باقی می‌ماند و سوزن را جستجو می‌کنی؟ زیرا زمانی که سوزن بیاید، قطعاً به رشته‌ای نیاز دارد.
هوش مصنوعی: ای خاک پای عارف در خراباتی، من به تو بُعد و زیبایی دارم، اگرچه در عین حال، مانند سرمهٔ چشم یک فرشته خاص هستم.
هوش مصنوعی: هر کسی که وارد جایی شود که تو در آن حضور داری، شاد و سرخوش خارج می‌شود. ای خاک میکده، تو چه چیزهایی را در خود نهفته‌ای؟
هوش مصنوعی: وقتی که خودت را از خواسته‌ها و نفس خود کنار بگذاری و از آن بگذری، می‌توانی به زندگی و آگاهی جدیدی دست یابی، مانند عیسی که زندگی را احیا کرد.
هوش مصنوعی: زمانی فرارسیده که تو در خواب به سر می‌بری، ای نوجوان. انگار که پشتت مانند داسی شده، اما هیچ تلاشی نکرده‌ای و محصولی به بار نیاورده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
حناست آن که ناخن دلبند رشته‌ای
یا خون بی دلیست که در بند کشته‌ای
من آدمی به لطف تو دیگر ندیده‌ام
این صورت و صفت که تو داری فرشته‌ای
وین طرفه‌تر که تا دل من دردمند توست
[...]
ای زلف تیره سایهٔ بال فرشته‌ای
یا از سواد دیدهٔ حورا سرشته‌ای
آن رخ ستاره است و تو چرخ ستاره‌ای
یا نی فرشته است و تو بال فرشته‌ای
بر گرد مه ز مشک سیه توده توده‌ای
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.