ساقی از رطل گران دوش سبکبارم کرد
تهی از خویش به یک ساغر سرشارم کرد
کاش از این زودترام وختی استاد مرا
پیشهٔ عشق که وارسته ز هر کارم کرد
عجب از صورت زیبای تو ای معنی حسن
که تماشای تو چون صورت دیوارم کرد
جلوه داد آن که گل روی ترا در نظرم
سیر از سیر گل و گردش گلزارم کرد
بیشتر دارمت از جان خود ایدوست عزیز
گرچه عشقت ببر خلق جهان خوارم کرد
شکرلله شدم آزاد ز هر دام که بود
تا که تقدیر بدام تو گرفتارم کرد
سالها معتکف صومعه بودم آخر
عشقت انگشت نمای سر بازارم کرد
فخرم این بس بدو عالم که خدا همچو صغیر
یکجهت بندهٔ درگاه ده و چارم کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تاثیر عشق و زیبایی معشوق سخن میگوید. او از ساقی میخواهد که با نوشیدن قدرت شگرفی به او بدهد و بدین ترتیب از خود بیخود میشود. عشق او را از قید و بند دیگری آزاد کرده و به مقام والایی رسانده است. شاعر به زیبایی معشوقش اشاره میکند و میگوید تماشای او همچون دیوار است، که در آن جا ایستاده و زیبایی گلها را به یاد میآورد. او رهایی از زهد و عبادت را به خاطر عشقش تجربه میکند و در نهایت به این نتیجه میرسد که وجودش بینظیر است و در خدمت عشق قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: میگسار با پیمانهای سنگین مرا از بار سنگین دوش آزاد کرد و به یک جرعهی پر از شراب، خودم را از دست دادم.
هوش مصنوعی: ای کاش زودتر به استاد رسیدم، چون او مرا در عشق آموخت و از هر کاری که مرا درگیر کرده بود، رها نمود.
هوش مصنوعی: شگفتا از زیبایی تو ای تجلی حسن که تماشای تو مرا به اندازهی دیوار سرد و بیروح کرده است.
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهات در نظرم، به قدری حیرتانگیز بود که مرا از تماشای گلها و زیباییهای باغ بازداشت و فقط به تو خیره شدم.
هوش مصنوعی: من بیشتر از جان خود تو را دوست دارم، عزیز، هرچند که عشق تو باعث شده مردم به من بیاحترامی کنند.
هوش مصنوعی: من از همه زنجیرها و مشکلات آزاد شدم و فقط به خاطر سرنوشتی که موجب شد به دام تو بیفتم، در حال حاضر گرفتار تو هستم.
هوش مصنوعی: سالها در گوشهنشینی و عبادت گذراندم، اما در نهایت عشق تو باعث شد تا همه مرا بشناسند و در معرض دید قرار گیرم.
هوش مصنوعی: من به خود می بالم که در این جهانی که خداوند به من همچون یک بچه ناتوان توجّه و عنایت کرده و مرا به درگاهش پذیرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هوست معتکف خانهٔ خمارم کرد
عشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
خاطرم را ز حدیث دو جهان باز آورد
لب لعل تو به یک عشوه، که در کارم کرد
شورها در سر و با خلق نمییارم گفت
[...]
عشق تا در خم زلف تو گرفتارم کرد
فارغ از وسوسه سبحه و زنارم کرد
من که بار دو جهان بود بدوشم زگناه
ساقی از جرعه عشق تو سبکبارم کرد
من که بیگانه زهفتاد و دو ملت بودم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.