خرم کسی که کام ز بخت جوان گرفت
یعنی به صدق دامن پیر مغان گرفت
بردم چو نام عشق سرا پا بسوختم
چون شمع کاتشش به وجود از زبان گرفت
خوبان دهند بوسه و گیرند جان بها
نازم بدان حریف که این داد و آن گرفت
کارم فتاد تا چو کمر با میان یار
از هر کنار غصه مرا در میان گرفت
زلفش گرفت جا به رخ و من به حیرتم
کاین کافر از برای چه جا در جنان گرفت
تا بعد از این چه آیدم ای دوستان به پیش
حالی که عشق از کف عقلم عنان گرفت
هرکس که چون صغیر به حیدر پناه برد
از هر بلا و حادثه خط امان گرفت
آنکو سپرد خط غلامی به مرتضی
سر خط رستگاری کون و مکان گرفت
شاه نجف که بندهای از بندگان او
باج شرف ز تاجوران جهان گرفت
رفعت از آستانهٔ آن شه طلب که عرش
این رفعتی که دارد از آن آستان گرفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر غزل را با ستایش پیروی صادقانه از پیر مغان و توصیف سوز عشق آغاز میکند و از معاملهٔ جان در برابر بوسه، غم نزدیکی به یار، زلف بر رخ یار و از دست رفتن اختیار عقل در برابر عشق سخن میگوید. از بیت تخلص به بعد، غزل به ستایش حضرت علی میگراید. شاعر میگوید پناه بردن به علی مایهٔ امان از بلا و رستگاری در دو جهان است و حتی عرش، بلندی خود را از آستان او گرفته است.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که از بخت جوان خود بهره و کام گرفت؛ یعنی با صداقت دامن پیر مغان (مرشد و راهنمای عشق) را گرفت و پیرو او شد.
هوش مصنوعی: همین که نام عشق را بر زبان آوردم، سراپا سوختم؛ مانند شمع که آتش از سرِ زبانهاش به همهٔ وجودش میافتد.
هوش مصنوعی: زیبارویان بوسه میدهند و بهایش جان عاشق را میگیرند. آفرین بر آن عاشقی که این معامله را پذیرفت، جان داد و بوسه گرفت.
هوش مصنوعی: از وقتی که کارم به آن رسید که مانند کمربند بر کمر یار حلقه بزنم و به او نزدیک شوم، غم و غصه از هر سو مرا در میان گرفت.
هوش مصنوعی: زلف سیاه یار روی چهرهاش جا گرفته و من در شگفتم که این کافر (زلف سیاه) چرا در بهشت (چهرهٔ یار) جا گرفته است؛ حال آنکه کافر را به بهشت راه نیست.
هوش مصنوعی: ای دوستان، نمیدانم از این پس چه بر سرم خواهد آمد؛ اکنون که عشق اختیار را از دست عقلم گرفته است.
هوش مصنوعی: هر کس که مانند صغیر به حضرت علی پناه ببرد، از هر بلا و پیشامد بدی اماننامه و ایمنی گرفته است.
هوش مصنوعی: کسی که سند بندگی و غلامی خود را به علی مرتضی سپرد، سرلوحه و فرمان رستگاری در دو جهان را به دست آورد.
هوش مصنوعی: علی، شاه نجف، چنان بزرگ است که حتی یکی از بندگانش از پادشاهان تاجدار جهان باج بزرگی و شرف گرفته است.
هوش مصنوعی: بلندی مقام را از درگاه آن شاه بخواه؛ زیرا عرش نیز این بلندی و رفعتی را که دارد از آستانهٔ او گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفت
عنقا صفت ز عالم وحدت کران گرفت
از خون دل کنار زمین موج زد چنانک
ز آسیب موج دامن مغرب نشان گرفت
طوفان درد کشتی دل را ز راه برد
[...]
شاه جهان به تیغ چو ملک جهان گرفت
دولت رکاب دادش و نصرت عنان گرفت
فالی گرفت چرخ و همی گرفت مملکت
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان گرفت
شاهی که ملک هرگز چون او ملک ندید
[...]
هر نور و هر نظام که ملک جهان گرفت
از سنجر ملک شه آلب ارسلان گرفت
صباحبقران مشرق و مغرب معزّ دین
شاهی که او به تیغ و به دولت جهانگرفت
تا گشت شاهنامهٔ او فاش در جهان
[...]
لشکر کشید عشق و مرا در میان گرفت
خواهند مردمانم از این در زبان گرفت
اندر زبان خلق فتادم ز دست عشق
تا بایدم بلا به در این و آن گرفت
جانا غلام عشق تو گشتم به رایگان
[...]
قد چو سرو او شکن خیز ران گرفت
رخسار چون گلشن صف زعفران گرفت
دردا که رفت جان زمان در دل زمین
زان پس که طول و عرض زمین و زمان گرفت
گر پیر با جوان نکند دست در کمر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.