مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داری
که همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری
چو دور شادمانی راست نعل سیر در آتش
غنیمت دان اگر در دست چون گل ساغری داری
چه از بیم خزان ای تنگدل بر خویش می پیچی؟
غمی بر باد ده چون غنچه تا مشت زری داری
وصال شسته رویان تازه می سازد دل و جان را
بهشت نسیه ات نقدست اگر سیمین بری داری
نگردد شربت لطف تو چون زهر غضب بر من؟
که با من حرف می گویی و دل با دیگری داری
شود پژمرده نیلوفر ز خورشید تو جادوگر
رخ چون آفتاب و چشم چون نیلوفری داری
کرم کن از کباب خام ما دامن کشان مگذر
اگر چون لاله در پیراهن خود اخگری داری
توانی دست کردن در کمر نازک میانان را
اگر چون تیغ در میدان جرائت جوهری داری
نسوزد گر دلت بر عاشق ای آیینه معذوری
که از روی عرقناکش بهشت و کوثری داری
ز زنگ آیینه تاریک خود امروز روشن کن
که پیش دست چون گردون تل خاکستری داری
کباب تر، زبان شعله را کوتاه می سازد
چه می اندیشی از دوزخ اگر چشم تری داری؟
نباشد پرده بیگانگی جز بال و پر صائب
مکن در سوختن تقصیر اگر بال و پری داری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و اندرزگونه است و مخاطب را به غنیمتشمردن فرصت زیبایی، شادی و بخشش پیش از گذشت روزگار فرامیخواند. شاعر در میانه از دورویی معشوق شکایت میکند و از او میخواهد دل خام عاشق را با آتش عشق بپزد. در پایان به صیقلدادن دل، امید به اشک توبه و ترک خودی با سوختن پروانهوار میرسد.
هوش مصنوعی: تا لب شیرین داری با کامتلخان و عاشقان ترشرویی مکن؛ زیرا خطِ رخسارت مانند مور بهزودی شیرینی تو را غارت خواهد کرد، پس تا شیرینیات باقی است آن را دریغ مدار.
هوش مصنوعی: چون دوران شادی بیقرار و شتابان است و زود میگذرد، اگر مانند گل جامی در دست داری آن را غنیمت بشمار.
هوش مصنوعی: ای دلتنگ، چرا از ترس خزان بر خود میپیچی؟ تا مانند غنچه مشتی زر داری، آن را خرج کن و غم را بر باد ده.
هوش مصنوعی: وصال زیبارویان دل و جان را تازه میکند؛ اگر یاری سیماندام داری، بهشتی که به تو وعدهٔ نسیه دادهاند همین حالا نقد در دست توست.
هوش مصنوعی: شاعر به معشوق میگوید: چگونه شربت مهربانی تو برای من مانند زهر خشم نشود، وقتی با من سخن میگویی ولی دلت با دیگری است؟
هوش مصنوعی: ای جادوگر، نیلوفر از خورشید روی تو پژمرده میشود؛ شگفتا که هم رویی چون آفتاب داری و هم چشمی نیلوفریرنگ.
هوش مصنوعی: اگر مانند لاله در درون خود آتشی از عشق داری، بزرگواری کن و از دل خام و ناپختهٔ ما با ناز و بیاعتنایی مگذر، بلکه آن را بپز.
هوش مصنوعی: اگر مانند شمشیر در میدان دلیری گوهر و اصالت داشته باشی، میتوانی دست در کمر باریکمیانان بیندازی؛ همانگونه که شمشیر بر کمر بسته میشود.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ آینهصفت، اگر دلت بر عاشق نمیسوزد معذوری، زیرا از روی عرقکردهٔ او تنها خنکی و طراوتی چون بهشت و کوثر میبینی و از آتش درونش خبر نداری.
هوش مصنوعی: همین امروز زنگار آینهٔ تاریک دلت را بزدای، زیرا مانند آسمان تلی از خاکستر پیش دست داری که وسیلهٔ صیقلدادن است؛ فرصت را از دست مده.
هوش مصنوعی: کباب تر زبانهٔ آتش را کوتاه میکند؛ پس اگر چشم گریان داری، از دوزخ چه بیم داری؟ اشک توبه آتش دوزخ را خاموش میکند.
هوش مصنوعی: صائب، پردهٔ جدایی و بیگانگی میان عاشق و معشوق چیزی جز بال و پر نیست؛ پس اگر بال و پری داری، مانند پروانه در سوختن کوتاهی مکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داری
کجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
چه محتاجی به آرایش؟ که پیش نقش روی تو
کس از حیرت نمیداند که بر تن زیوری داری
من مسکین سری دارم، فدای مهرتست، ار چه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.