گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای تو
زیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو
من چسان دل را عنانداری کنم جایی که هست
کوه طور از وحشیان دامن صحرای تو
گرچه نتوان یافت میدانم به جست و جو ترا
می برم غیرت به هر کس می شود جویای تو
نیست ممکن برندارد سایه خود را ز خاک
سرکش افتاده است از بس قامت رعنای تو
اشک چون پروانه می گردد به گرد او مدام
دیده هر کس که روشن گشت از سیمای تو
از تغافل می کند خون در جگر آیینه را
کی غم عشاق دارد حسن بی پروای تو؟
چشم آهو گرچه بازیگوش و شوخ افتاده است
پرده خواب است پیش نرگس گویای تو
بی تأمل نقد جان صائب به پایت می فشاند
زیر پای خود اگر می دید استغنای تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف ناز، غرور و بیاعتنایی معشوق است که قامتش چنان سرکش است که نه کشتهٔ خود را میبیند و نه سایهاش را. شاعر بیقراری دل خود، رشک بر جویندگان معشوق و اشک دائمی بینندگان او را بازمیگوید و چشم معشوق را از چشم آهو شوختر میشمارد. در پایان، صائب آماده است جانش را نثار کند، اما بینیازی معشوق حتی نگاه به زیر پایش را مانع میشود.
هوش مصنوعی: هرچند پای تو از سرنوشت من (خون من) حنابسته و نگارین شد، قامت بلند تو از غرور و سرکشی هرگز زیر پای خود را ندید؛ یعنی کشتهٔ خود را هم به چشم نیاوردی.
هوش مصنوعی: من چگونه میتوانم مهار دلم را نگه دارم، در جایی که حتی کوه طور (با آن همه سنگینی و وقار) از جانوران وحشی و رمیدهٔ دامنهٔ صحرای عشق توست؟
هوش مصنوعی: هرچند میدانم که با جستوجو نمیتوان تو را یافت، باز به هر کسی که در جستوجوی توست غیرت و رشک میبرم.
هوش مصنوعی: قامت زیبای تو چنان سرکش و مغرور است که ممکن نیست سایهٔ خود را از روی خاک بردارد؛ یعنی حتی به سایهٔ خود که بر خاک افتاده اعتنا نمیکند.
هوش مصنوعی: چشم هر کسی که از چهرهٔ تو روشن شد، اشکش همچون پروانه پیوسته گرد آن چشم میچرخد؛ یعنی دیدار تو اشک عاشق را همیشگی میکند.
هوش مصنوعی: زیبایی بیپروای تو با بیاعتناییاش جگر آینه را هم خون میکند؛ پس چگونه غم عاشقان را خواهد داشت؟
هوش مصنوعی: هرچند چشم آهو بازیگوش و شوخ است، در برابر چشم سخنگو و پرکرشمهٔ تو گویی در پردهٔ خواب است و بیجان مینماید.
هوش مصنوعی: صائب بیدرنگ سرمایهٔ جانش را نثار پای تو میکرد، اگر بینیازی و غرور تو اجازه میداد که زیر پایت را ببینی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای تماشاگاه جانها صورت زیبای تو
وی کلاهِ فرقِ مردان پای تا به پایِ تو
چرخ گردان در طواف خانهٔ تمکین تو
عقل پیر احسنتگویِ حکمتِ برنای تو
چون خجل کردی دو عالم را پدید آمد ز رشگ
[...]
تا جهان باشد جهان بادا بکام و رأی تو
ملک در فرمان کلک مملکت آرای تو
سرمه چشم بزرگان باد خاک پای تو
وز بزرگان هیچکس ننشیند اندر جای تو
باد در حفظ ملک دین تو و دنیای تو
[...]
ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو
چاشنی عمرم از حلوای تو حلوای تو
دامن گردون پر از در است و مروارید و لعل
میدوانند جانب دریای تو دریای تو
جانهای عاشقان چون سیلها غلطان شده
[...]
راستی گویم به سروی ماند این بالای تو
در عبارت مینیاید چهره زیبای تو
چون تو حاضر میشوی من غایب از خود میشوم
بس که حیران میبماندم وهم در سیمای تو
کاشکی صد چشم از این بی خوابتر بودی مرا
[...]
چون منی را کی رسد روی جهانآرای تو
دولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو
روی بنمودی و غوغا در جهان انداختی
تا جهان باشد مبادا ساکن از غوغای تو
روزگارم ز استخوان سر چو انگیزد غبار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.