از آب زندگی به شراب التفات کن
از طول عمر صلح به عرض حیات کن
دست و دل گشاده عنانگیر دولت است
ز احسان بنای دولت خود با ثبات کن
غافل ز تلخکامی بی حاصلان مشو
شیرین دهان بید به آب نبات کن
از زخم سنگ نیست در بسته را گزیر
روی گشاده را سپر حادثات کن
از وضع ناگوار جهان، دیده را بپوش
این خار را گل از عدم التفات کن
از عمر جاودان، اثر خیر خوشترست
با آبگینه صلح ز آب حیات کن
بیهوده نقد عمر مکن صرف کیمیا
پاینده مال فانی خود از زکات کن
بال و پر نهال امیدست نوبهار
در وقت، زینهار ادای صلات کن
در کنه ذات حق نرسد فکر دور گرد
نزدیک راه خود به خیال صفات کن
شرط وصول حق ز خلایق گسستن است
قطع امید از همه کاینات کن
تا تخته بند جسم تو از هم نریخته است
فکر سفینه ای ز برای نجات کن
تا مهره ات ز ششدر حیرت شود خلاص
صائب به بی جهت رخ خود از جهات کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل اندرزنامهای است دربارهٔ شیوهٔ درست زیستن. شاعر کیفیت زندگی را بر درازی عمر برتری میدهد و به بخشش، زکات، دستگیری از محرومان، خوشرویی و نادیده گرفتن ناخوشیهای جهان سفارش میکند. در بیتهای پایانی سخن رنگ عرفانی میگیرد: اندیشیدن در صفات حق، بریدن از آفریدگان، فراهم کردن کشتی نجات پیش از فروپاشی تن، و رو آوردن از جهتها به بیجهت.
هوش مصنوعی: بهجای آرزوی آب حیات و عمر جاودان، به شراب روی بیاور. بهجای درازی عمر، به پهنا و پُری زندگی خرسند باش؛ یعنی چگونه زیستن مهمتر از چهقدر زیستن است.
هوش مصنوعی: دست بخشنده و دل گشاده، دولت و اقبال را نگه میدارد. پس بنای دولت خود را با نیکوکاری استوار کن.
هوش مصنوعی: از تلخکامی بیبهرگان و بیثمران غافل مباش. دهان بید بیمیوه را با آب نبات شیرین کن؛ یعنی به محرومان هم ببخش.
هوش مصنوعی: در بسته ناچار سنگ میخورد. پس چهرهٔ گشاده و خوشرویی را سپر پیشامدهای بد کن.
هوش مصنوعی: چشم خود را از ناخوشایندیهای جهان بپوشان. با بیاعتنایی، این خار را برای خود به گل بدل کن.
هوش مصنوعی: نشانهٔ نیکی که از انسان میماند، از عمر جاودان خوشتر است. پس بهجای آب حیات به جامی شکستنی بسنده کن؛ یعنی عمر کوتاهِ پرخیر بهتر از عمر جاودانِ بیثمر است.
هوش مصنوعی: نقد عمر را بیهوده در راه کیمیاگری و افزودن ثروت خرج مکن. مال فانی خود را با دادن زکات پایدار کن.
هوش مصنوعی: بهار به نهال امید بال و پر میدهد. پس زنهار که بخششها و صلهها را بههنگام بپردازی تا امید دیگران بشکفد.
هوش مصنوعی: اندیشهٔ دوراندیش به ژرفای ذات خداوند نمیرسد. راه خود را کوتاه کن و به اندیشیدن در صفات او بپرداز.
هوش مصنوعی: شرط رسیدن به حق، بریدن از مردم است. پس امید خود را از همهٔ آفریدگان قطع کن.
هوش مصنوعی: تا تختههای پیکرت از هم نپاشیده، به فکر کشتیای برای رستگاری باش؛ یعنی تا زندهای توشهٔ نجات فراهم کن.
هوش مصنوعی: صائب، برای اینکه مهرهٔ وجودت از ششدرِ حیرت رها شود، روی خود را از شش جهت جهان بگردان و به سوی بیجهت، یعنی خداوند، بیاور.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از آب زندگی به شراب التفات کن
از طول عمر، صلح به عرض حیات کن
سرکن سخن از آن لب و دفع ممات کن
خونها ز رشک بر دل آب حیات کن
از یک تبسم شکرین مغز پسته را
بنما ز لطف و باز همان در نبات کن
بهر خراج حسن ز ما نقد جان بگیر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.