خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن
به روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
جهان بهشت شد از نوبهار، باده بیار
که در بهشت حلال است باده نوشیدن
کنون که شیشه می مالک الرقاب شده است
ز عقل نیست سر از خط جام پیچیدن
دو نعمت است که بالاترین نعمتهاست
شراب خوردن و در پای یار غلطیدن
پیاله از کف ساقی به ناز می گیرم
درین بهار که دارد دماغ گل چیدن؟
به غیر عشق که هر روز سخت تر گردید
کدام کار که آسان نشد به ورزیدن؟
لباس شهرت شمع است جامه فانوس
به راز عشق محال است پرده پوشیدن
به اشک و آه اگر دسترس بود صائب
خوش است دامن شب را به دست پیچیدن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با ستایش بهار و دعوت به بادهنوشی آغاز میشود و جهان بهاری را بهشتی میداند که باده در آن حلال است. سپس شراب و افتادن در پای یار را برترین نعمتها میشمارد. در بیتهای پایانی به عشق میرسد که برخلاف هر کار دیگر با ممارست دشوارتر میشود و رازش با پردهپوشی آشکارتر میگردد. در مقطع، شاعر شبزندهداری با اشک و آه را خوش میداند.
هوش مصنوعی: در فصل بهار شراب نوشیدن و مانند آب روان روی سبزه و گل غلتیدن لذتبخش است.
هوش مصنوعی: جهان با آمدن نوبهار مانند بهشت شده است؛ پس باده بیاور، چون در بهشت نوشیدن باده حلال است.
هوش مصنوعی: اکنون که شیشهٔ شراب فرمانروا و صاحباختیار همه شده است، سرپیچی از فرمان جام، یعنی از خطی که بر جام کشیده شده، کار عاقلانهای نیست.
هوش مصنوعی: دو نعمت برتر از همهٔ نعمتهاست: شراب نوشیدن و در پای یار افتادن و غلتیدن.
هوش مصنوعی: در این بهار جام را با ناز و بیاعتنایی از دست ساقی میگیرم؛ در چنین مستی و فراوانی، چه کسی حوصله و میل گل چیدن دارد؟
هوش مصنوعی: هر کاری با تمرین و پیگیری آسان میشود، جز عشق که هر روز دشوارتر میگردد.
هوش مصنوعی: فانوس که میخواهد شمع را بپوشاند، خود مایهٔ شهرت و نمایان شدن شمع میشود؛ همچنین پنهان کردن راز عشق ناممکن است و پردهپوشی آن را آشکارتر میکند.
هوش مصنوعی: صائب، اگر اشک و آه در اختیارت باشد، خوش است که دامن شب را به دست بگیری و شب را با گریه و ناله در دعا و راز و نیاز به سر آوری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میان باغ حرام است بی تو گردیدن
که خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن
و گر به جام برم بی تو دست در مجلس
حرام صرف بود بی تو باده نوشیدن
خم دو زلف تو بر لاله حلقه در حلقه
[...]
چو زلف یار ز خود لازم است ببریدن
گر اختیار کنی خاک پاش بوسیدن
دلا چو در حرم عشق میروی خود را
چو شمع جمع ادب نیست در میان دیدن
به خاک بوسی پایت هنوز دارم چشم
[...]
به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدن
مراد من بود از گل جمال او دیدن
گرفته دست نگاری به دست در بستان
به ذوق در چمن و لاله زار گردیدن
چه خوش بود سر زلفین پیچ در پیچش
[...]
منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالودهام به بد دیدن
وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم
که در طریقتِ ما کافریست رنجیدن
به پیرِ میکده گفتم که چیست راه نجات
[...]
چو دیده در طلبت واجبست گردیدن
سرشک را بهمه جانبی دوانیدن
ببر چو معجر روسی گرفت لرزیدن
عمامه خواست زعشقش بسر بگردیدن
بپوستین تن لرزان مابدی در یاب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.