ز سینه غم به می ناب می توان چیدن
گل نشاط ازین آب می توان چیدن
(چراغ عیش به می زنده می توان کردن
گل از شکوفه مهتاب می توان چیدن)
به یک ترشح ساغر، ز چهره ساقی
هزار لاله سیراب می توان چیدن
فروغ روی تو حیرت اگر به طرح دهد
به روی آینه سیماب می توان چیدن
درین ستمکده صائب به غیر داغ نفاق
چه گل ز صحبت احباب می توان چیدن؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با ردیف «میتوان چیدن» از توانایی شراب در زدودن غم و رویاندن شادی سخن میگوید و سرخرویی ساقی را از یک جرعه به لالهزاری مانند میکند. سپس از حیرتی میگوید که روی معشوق میآفریند و حتی سیماب ناآرام را بر آینه آرام میکند. در بیت پایانی لحن به گلایه برمیگردد: در این جهان ستم، حاصل همنشینی با دوستان جز داغ نفاق نیست.
هوش مصنوعی: با شراب ناب میتوان غم را از سینه برچید و دور کرد؛ از همین آبِ شراب میتوان گل شادی چید.
هوش مصنوعی: چراغ خوشی و عیش را با شراب میتوان روشن و زنده نگه داشت. با می حتی از شکوفهٔ مهتاب، یعنی از نور سپید ماه، میتوان گل سرخ چید.
هوش مصنوعی: با یک قطره که از ساغر بر چهرهٔ ساقی بپاشد، رخسار او چنان سرخ و شاداب میشود که از آن هزار لالهٔ تازه میتوان چید.
هوش مصنوعی: اگر درخشش روی تو حیرت و بهت ببخشد، سیماب بیقرار نیز از حیرت آرام میگیرد و میتوان آن را بر روی آینه چید و نشاند. یعنی جلوهٔ تو حتی ناآرامترین چیز را مات و بیحرکت میکند.
هوش مصنوعی: صائب، در این دنیای پرستم، از همنشینی با دوستان جز داغ دورویی و نفاق چه گلی میتوان چید؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.