روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین
چهره یوسف کبود از سیلی اخوان ببین
از خط نورسته بر گرد لب جان بخش او
ریشه جان در کنار چشمه حیوان ببین
گر ندیدی تنگ شکر زیر بال طوطیان
در پناه خط سبز آن غنچه خندان ببین
روی عالمسوزش از خط دست و پا گم کرده است
این چراغ مضطرب را در ته دامان ببین
از خط شبرنگ، صد پروانه پر سوخته
گرد روی آتشین آن بلای جان ببین
شد مکرر در کنار هاله دیدن ماه را
خط مشکین را به گرد آن رخ تابان ببین
گر ندیدی خال را در کنج آن لب وقت خط
یوسف بی جرم را در گوشه زندان ببین
از پریزادان مگو بسیار چون نادیدگان
زلف و خط و کاکل و گیسوی مشک افشان ببین
گر نمی دانی چرا بی دین و دل گردیده ایم
زلف کافر کیش آن غارتگر ایمان ببین
فکر پوچ است از خم چوگان قدرت سرکشی
نه فلک را همچو گو سرگشته در میدان ببین
گوی خورشید از خم چوگان او سالم نجست
دست و بازوی بلند آن سبک جولان ببین
دیده ای آیینه را بسیار، بهر امتحان
یک نظر خود را به چشم صائب حیران ببین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل وصفِ خطِ تازهرسته بر چهرهٔ معشوق است و شاعر آن را با تصویرهای پیاپی میآراید: سیلیِ برادران بر روی یوسف، سبزه کنار چشمهٔ آب حیات، بال طوطی بر شکر، پروانههای سوخته گرد آتش و زندانِ یوسف. سپس به زلفِ ایمانربا و قدرتِ چوگانِ معشوق میپردازد که فلک و خورشید را نیز چون گوی سرگردان کرده است. در پایان از معشوق میخواهد که به جای آینه، خود را در چشمِ حیرانِ صائب ببیند.
هوش مصنوعی: روی معشوق را ببین که در زیر خطِ تازهرستهٔ سبزش، که مانند ریحان است، پنهان شده؛ گویی چهرهٔ یوسف است که از سیلی برادرانش کبود شده است. خطِ سبز بر چهرهٔ روشن به کبودیِ سیلی بر روی یوسف تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: خطی که تازه بر گرد لبِ جانبخشِ معشوق روییده، مانند ریشههای جان است که در کنار چشمهٔ آب حیات سبز شدهاند. لب به چشمهٔ آب حیات و خط به گیاهِ کنار آن مانند شده است.
هوش مصنوعی: اگر ندیدهای که بارِ شکر زیر بال طوطیان پنهان باشد، آن دهانِ غنچهمانند و خندان را ببین که در پناه خطِ سبز قرار گرفته است. لبِ شیرین به شکر و خطِ سبز به بال طوطی تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: روی عالمسوزِ معشوق از آمدنِ خط دستوپای خود را گم کرده است. این چراغِ لرزان را ببین که گویی زیر دامن پنهانش کردهاند؛ یعنی خط، روشنیِ چهره را پوشانده و کمفروغ کرده است.
هوش مصنوعی: خطِ سیاهرنگ را بر گرد چهرهٔ آتشینِ آن معشوقِ جانسوز ببین؛ گویی صدها پروانهٔ بالسوخته گرد آتش جمع شدهاند.
هوش مصنوعی: دیدنِ ماه در میان هاله تکراری و کهنه شده است. به جای آن، خطِ مشکین را بر گرد آن چهرهٔ درخشان ببین که منظرهای تازهتر است.
هوش مصنوعی: اگر خال را در گوشهٔ لب معشوق، هنگامی که خط برآمده، ندیدهای، آن را ببین که مانند یوسفِ بیگناه در گوشهٔ زندان گرفتار شده است. خط به زندان و خال به یوسف مانند شده است.
هوش مصنوعی: مانند کسانی که چیزی ندیدهاند، اینهمه از زیباییِ پریزادگان سخن مگو. زلف و خط و کاکل و گیسوی مشکافشانِ این معشوق را ببین که از آنان زیباتر است.
هوش مصنوعی: اگر نمیدانی چرا دین و دل از دست دادهایم، زلفِ کافرکیشِ آن معشوقِ ایمانربا را ببین.
هوش مصنوعی: گمانِ سرکشی و گریز از خمِ چوگانِ قدرتِ او خیالی پوچ است. ببین که نُه فلک نیز مانند گویی در میدانِ او سرگرداناند.
هوش مصنوعی: حتی گویِ خورشید هم از خمِ چوگانِ او سالم بیرون نجست. دست و بازوی بلند و چابکیِ آن سوارِ سبکجولان را ببین.
هوش مصنوعی: برای آزمودنِ زیباییِ خود بسیار در آینه نگریستهای؛ یک بار هم خودت را در چشمِ حیرانماندهٔ صائب ببین تا بدانی چهاندازه زیبایی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرج و مرج بیحساب عالم امکان ببین
کشتی اسلام را در معرض طوفان ببین
شرع را بیرونق و بازیچه طفلان ببین
علم را کاسد متاع فضل در نقصان ببین
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.