هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من
چشم مجمر روشن است از آتش بی دود من
سوختم در دوزخ افسردگی، یارب که گفت
روی گرم از آتش سوزان نبیند عود من
گرم چون خورشید یک بار از در یاری درآ
سرمه ای شد چشم روزن ها ز آه و دود من
پنجه مرجان شود در بحر خجلت موج زن
دست چون بیرون کند مژگان خون آلود من
ضعف دل دارم مسیح از نبض من بردار دست
هست در سیب زنخدان بتان بهبود من
از سر سودای تیغ او گذشتن مشکل است
سر درین سودا نهادم تا چه باشد سود من
صائب از گلزار صلح کل خرامان می رسم
شیوه رنجش نمی داند دل خشنود من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از سوز پنهان و بیدود خود و از افسردگیای که او را میسوزاند سخن میگوید و از معشوق میخواهد که چون خورشید گرم به سراغش بیاید. اشک خونین، بیماری دل که فقط با زنخدان خوبان درمان میشود و جانبازی در هوای تیغ یار از دیگر مضمونهاست. در پایان شاعر خود را اهل صلح کل و دلی بیرنجش معرفی میکند.
هوش مصنوعی: از جان غمفرسودهٔ من هرگز آهی بیرون نیامد؛ آتش درونم بیدود است و به همین سبب چشم مجمر (آتشدان) از آن روشن است. یعنی سوز من پنهان و بیشکایت است.
هوش مصنوعی: در دوزخِ افسردگی و بیشوری سوختم؛ خدایا چه کسی حکم کرد که عودِ وجود من روی گرمی از آتش سوزان نبیند؟ یعنی از نرسیدن به آتش عشق در سردی و افسردگی تباه شدم.
هوش مصنوعی: ای یار، یک بار مانند خورشید با گرمی و از سر دوستی به خانهام درآی؛ از آه و دود من چشم روزنها سیاه شده و گویی سرمه کشیدهاند.
هوش مصنوعی: هرگاه مژگان خونآلود من دست بیرون آورد و جلوه کند، پنجهٔ مرجان از شرمِ سرخی کمترِ خود در دریای خجالت غرق میشود. یعنی اشک خونین من از مرجان سرختر است.
هوش مصنوعی: ای مسیح، دست از نبض من بردار؛ بیماری من ضعف دل است و درمان آن در سیبِ زنخدانِ زیبارویان است، نه در طبابت تو.
هوش مصنوعی: دست کشیدن از هوای کشته شدن با تیغ معشوق دشوار است؛ سرم را در این سودا گذاشتهام، ببینیم سود من چه خواهد بود. بازی با معنای «سودا» بهمعنای عشق و معامله و «سر» در جانبازی است.
هوش مصنوعی: صائب، من از گلزار آشتی با همه میآیم و با ناز گام برمیدارم؛ دل خشنود من رسم رنجیدن و کینه را نمیشناسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای وصالت آرزوی جان غم فرسود من
خود چه باشد جز تو و دیدار تو مقصود من
مایه عمرم شد و سود من از عشقت فراق
این بد از بازارسودایت زیان و سود من
تو طبیب و من چنین بیمار و شربت خون دل
[...]
جز دهانش نیست در هر دو جهان مقصود من
کی به کام من شود مقصود ناموجود من
چون شدی دامن کشان، باری زمینش گشتمی
تا به دامن پاک کردی، روی گردآلود من
هم به نوعی شاد گشتی، گر نفرسودی ز غم
[...]
ای وصالت آرزوی جان غم پرورد من
در فراقت شد بگردون آه دودآلود من
لذت دنیا و دین گو، هرکه می خواهد ببر
غیر دیدارت نباشد در جهان مقصود من
جان و دل در باختم تاشد وصالت حاصلم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.