چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم
یارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
پروانه مرا به چراغ احتیاج نیست
چون کرم شبچراغ زراندود آتشم
آسوده اند سوختگان از گداز عشق
از خامیی که هست مرا، عود آتشم
پای چراغ سوختگان است سینه ام
از داغ عشق، کعبه مقصود آتشم
سوزی که هست در جگر من مرا بس است
خامی نمی کند هوس آلود آتشم
دیگر عنان گریه نیارد نگاه داشت
در دیده ای که سرمه کشد دود آتشم
نه مستحق عشقم و نه در خور هوس
بیگانه بهشتم و مردود آتشم
خاکسترست حاصل نشو و نمای من
بی عاقبت چو خرمن نابود آتشم
از آه کم نشد پرکاهی غم از دلم
شد چهره کهربایی ازین دود آتشم
چون گوهر گرامی آدم درین بساط
مسجود آفرینش و مردود آتشم
صائب نگشت نرم دل آهنین من
عمری است گرچه در کف داود آتشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از آتش عشقی میگوید که در وجودش شعله میکشد، اما نه کسی را میگریاند و نه حاصلی جز خاکستر دارد. او خود را نه سزاوار عشق میداند و نه درخور هوس، و از بهشت و دوزخ هر دو رانده است. در پایان با اشاره به داستان آدم و ابلیس و معجزهٔ داوود، از سنگدلی و سرسختی دل خود شکایت میکند که با آنهمه سوختن هنوز نرم نشده است.
هوش مصنوعی: از دود آتش سوزان من هیچ چشمی به گریه نیفتاد و کسی بر من نگریست. خدایا، پس حکمت وجود این آتش من چه بود؟
هوش مصنوعی: پروانهٔ وجود من نیازی به چراغ ندارد. من مانند کرم شبتاب، خودم آتشی زرین و درخشانم.
هوش مصنوعی: سوختگان عشق از گداختن در عشق آسوده شدهاند، چون کارشان تمام شده است. اما من بهسبب خامیام مانند عود هنوز در آتش میسوزم و پایانی ندارم.
هوش مصنوعی: سینهٔ من مانند پای چراغ، جایگاه و پناه سوختگان است. بهخاطر داغ عشقی که دارم، کعبهٔ مقصود آتش و اهل سوز شدهام.
هوش مصنوعی: سوزی که در جگر دارم برایم کافی است. آتش من آلوده به هوس نیست و خامی نمیکند.
هوش مصنوعی: اگر دود آتش من در چشم کسی مانند سرمه بنشیند، دیگر نمیتواند جلوی گریهاش را بگیرد.
هوش مصنوعی: نه شایستهٔ عشقم و نه درخور هوس. از بهشت بیگانهام و آتش دوزخ هم مرا نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: حاصل رشد و بالیدن من فقط خاکستر است. مانند خرمنی که آتش نابودش کرده، سرانجامی ندارم.
هوش مصنوعی: آه کشیدن به اندازهٔ پرِ کاهی از غم دلم نکاست. فقط چهرهام از دود این آتش به زردی کهربا درآمد. (کهربا کاه را جذب میکند و این تناسب در بیت آمده است.)
هوش مصنوعی: در این جهان مانند آدم، گوهر گرانبهای آفرینش، همهٔ هستی مرا سجده کرده است. اما آتش، یعنی ابلیسِ آتشزاد، مرا نپذیرفته است. اشاره به داستان سجدهٔ فرشتگان بر آدم و سرپیچی ابلیس دارد.
هوش مصنوعی: صائب، دل آهنین من نرم نشد، با آنکه عمری است در دست داوود، یعنی در آتش، گرفتارم. اشاره به معجزهٔ داوود دارد که آهن در دستش نرم میشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فردوس ساز کلبه پردود آتشم
باری اگر زیان خودم سود آتشم
سوزم مدام و شعله دودم پدید نیست
الماس ریشهای نمکسود آتشم
از بس که شعله دوش ثنای دلم سرود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.