با هرکه روی حرف به جز یار داشتم
آیینه پیش صورت دیوار داشتم
همچون سرو، برگ بر من آزاده بار بود
از بار اگر چه جان سبکبار داشتم
هموار بود وضع جهان در نظر مرا
تا روی خود ز خلق به دیوار داشتم
منظور بود کوری اغیار بدگمان
چشم عنایتی اگر از یار داشتم
هرگز به خواب دیده عاشق نداشته است
نازی که من به دولت بیدار داشتم
از عیب پاک ساخت دل پاک بین مرا
ورنه هزار آینه در کار داشتم
هر چند گوهر سخنم آبدار بود
خون در جگر زناز خریدار داشتم
زلف شکسته داشت سری با شکستگان
ورنه دل شکسته چه در کار داشتم؟
در زلف او نبود دلم برقرار خویش
دلبستگی چو نغمه به هر تار داشتم
صائب به حرف تلخ مرا یاد هم نکرد
امید بیش ازین به لب یار داشتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده در این غزل از سرگذشت عاشقی خود سخن میگوید: سخن گفتن با غیر یار را بیهوده میداند و گوشهگیری از مردم را مایهٔ آرامش. از ناز بخت بیدار، دلبستگی به تارهای زلف یار و قدرناشناسی خریداران سخنش یاد میکند. در پایان گله میکند که یار حتی با سخنی تلخ هم از او یاد نکرد، با آنکه بیش از این از لب او امید داشت.
هوش مصنوعی: هرگاه با کسی جز یار سخن گفتم، کارم بیهوده بود؛ مانند آن بود که آینه را جلوی دیوار بگیرم که هیچ تصویری در آن نمیافتد و هیچ پاسخی نمیدهد.
هوش مصنوعی: من مانند سرو آزاده بودم و حتی برگ هم برایم بار سنگینی بود، با آنکه جانم از هر باری سبک و آزاد بود؛ یعنی آزادگیام کوچکترین تعلقی را هم تاب نمیآورد.
هوش مصنوعی: تا وقتی از مردم روی گرداندم و رو به دیوار نشستم و گوشهنشین بودم، کار جهان در نظرم هموار و آسان بود.
هوش مصنوعی: اگر از یار چشم لطف و عنایتی داشتم، مقصودم خود آن لطف نبود، بلکه میخواستم چشم رقیبان بدگمان کور شود.
هوش مصنوعی: آن نازی که من از بخت بیدار و اقبال خود داشتم، هیچ عاشقی حتی در خواب هم ندیده است.
هوش مصنوعی: دلِ پاکبینِ یار (یا دل پاکنگر خودم) مرا از عیب پاک کرد؛ وگرنه برای دیدن و زدودن عیبهایم به هزار آینه نیاز داشتم.
هوش مصنوعی: با آنکه سخنم مانند گوهری آبدار و درخشان بود، از ناز و بیاعتنایی خریداران آن، خون به دل بودم.
هوش مصنوعی: زلف پیچوتابدار و شکستهٔ یار خود به شکستگان دل بستگی داشت؛ وگرنه من با دل شکسته چه کاری داشتم؟ یعنی دلشکستگیام از کشش زلف یار بود.
هوش مصنوعی: دلم در زلف یار آرام و قرار نداشت؛ مانند نغمهای که به همهٔ تارهای ساز وابسته است، به تکتک تارهای زلف او دل بسته بودم.
هوش مصنوعی: صائب میگوید یار حتی با سخنی تلخ هم از من یاد نکرد، در حالی که من از لب او بیش از این امید داشتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتم
خون در دل از شکست خریدار داشتم
هرگز قرین نگشت به هم قول و فعل من
کردار را همیشه به گفتار داشتم
تا با خدا افتاد مرا کار، به شدم
[...]
از بس غبار حسرت دیدار داشتم
چشمی به رنگ رخنهٔ دیوار داشتم
آتش زدند مغبچگانش به میکده
یک خرقه وار، رشتهٔ زنّار داشتم
شاید غرور سبحه ام از دل برون رود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.