جگری سوخته چون لاله ایمن دارم
چون نسوزم، که سر داغ به دامن دارم
غوطه در زنگ زد از سیر چمن آینه ام
چشم امید به خاکستر گلخن دارم
من که هر آبله ام مرکز سرگردانی است
به که چون غنچه گل، پای به دامن دارم
تشنه چشمه خورشید بود شبنم من
چشم ازین خانه دربسته به روزن دارم
لاغری صید زبون از زره داودی است
چشم بد دور ازین جامه که برتن دارم
صائب از شعله آواز که چشمش مرساد
منت گرمی هنگامه به گلشن دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دل سوخته و داغدار خود میگوید و آن را به لاله مانند میکند. او دلبستن به تماشای چمن را مایهٔ زنگار دل میداند و چاره را در خاکساری، گوشهنشینی و چشم دوختن به نور خورشید حقیقت میجوید. در ادامه لاغری و ناتوانی را سپری در برابر آسیب روزگار میشمارد و در پایان، آواز سوزان خود را مایهٔ گرمی و رونق گلشن میداند.
هوش مصنوعی: مانند لالهٔ ایمن (لالهٔ وادی ایمن که با آتش تجلی پیوند دارد) جگری سوخته دارم؛ چگونه نسوزم در حالی که سرِ داغ را در دامن خود نگه داشتهام و داغ همواره با من است.
هوش مصنوعی: آینهٔ دلم از تماشای چمن و دلبستگی به زیباییهای ظاهری سراپا زنگار گرفته است؛ برای همین امیدم به خاکستر گلخن است که با آن آینه را صیقل میدهند. یعنی صفای دل را از سختی و خاکساری میجویم نه از خوشی.
هوش مصنوعی: من که هر تاول پایم مایهٔ سرگردانی و آوارگی تازهای است، بهتر است مانند غنچهٔ گل پا به دامن بکشم و گوشهنشین شوم و از سفر و تکاپو دست بردارم.
هوش مصنوعی: شبنم وجود من تشنهٔ چشمهٔ خورشید است و میخواهد به آن بپیوندد؛ از این رو در این خانهٔ دربسته (تن یا دنیا) چشم به روزن دوختهام تا نوری از آن خورشید برسد و مرا به سوی خود بکشد.
هوش مصنوعی: لاغری برای صیدِ ناتوان همچون زره داوود است، چون صیاد به شکار لاغر رغبتی ندارد؛ پس چشم بد از این جامهٔ لاغری که بر تن دارم دور باد، زیرا مرا از گزند حفظ میکند.
هوش مصنوعی: صائب، از شعلهٔ آواز خود که چشم بد به آن نرسد، بر گلشن منت گرم کردن مجلس و رونق دادن به آن را دارم؛ یعنی گرمی و رونق باغ از آواز سوزان من است، نه از خود گل.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بسکه لعل و گهر دیده به دامن دارم
دامن از لعل و گهر، غیرت مخزن دارم
کوهکن باشم و باید بکنم جان در کوه
نه چو پرویز سر رفتن ار من دارم
ره ایمان مرا، چشم سیاهی زد و رفت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.