گنجور

غزل شمارهٔ ۵۵۰۰

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

اگر می داشتم بال و پری پرواز می کردم

درین بستانسرا دیوان محشر باز می کردم

اگر می بود دامان شب زلفش به دست من

حدیث درد بی انجام خود آغاز می کردم

نسیم صبح از نامحرمان بود این گلستان را

در ایامی که من بند قبایش باز می کردم

سپند شوخ چشم از دور دستی داشت بر آتش

در آن محفل که من قانون صحبت ساز می کردم

حیا در پرده بیگانگی می خورد خون خود

که آهوی ترا من شیرگیر ناز می کردم

نسیم بی ادب زنجیر می خایید در عهدی

که من در زلف او چون شانه دست انداز می کردم

نمی زد آب اگر بر آتش من سردی عالم

چه دلها را کباب از شعله آواز می کردم

اگر روی دلی از پرتو خورشید می دیدم

سبک چون رنگ ازین بستانسرا پرواز می کردم

اگر می بود درد عشق صائب کارفرمایم

جهان را گلشن از کلک سخن پرداز می کردم



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

پیشنهاد آهنگهای مرتبط از Spotify