کعبه مقصود را در نقطه دل یافتم
چون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم
گوشه ای و توشه ای می خواستم از روزگار
غنچه گشتم هر دو را بی منت از دل یافتم
تا فشاندم آستین بی نیازی بر جهان
دست خود در گردن مطلب حمایل یافتم
از کرم در یوزه نام است مطلب خلق را
دستگاه جود را دامان سایل یافتم
خضر با عمر ابد از چشمه حیوان نیافت
آنچه من در یک دم از شمشیر قاتل یافتم
هیچ نقدی نیست در میزان بینایی تمام
بود از ناقص عیاری هر چه کامل یافتم
دامن دشت جنون ارزانی مجنون که من
لیلی خود را نهان درپرده دل یافتم
نیست از حق ناشناسی خواهش دنیای من
توشه راه حق از دنیای باطل یافتم
از گرفتاران این گلشن چه می پرسی که من
همچو سرو آزادگان را پای در گل یافتم
صائب افتادم ز راه بدگمانی درگناه
نفس خود را تا به کار خیر مایل یافتم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی دربارهٔ یافتن مقصود در درون دل است: کعبه و لیلی را در دل مییابد و گوشه و توشه را بیمنت از خود میگیرد. شاعر بینیازی را راه رسیدن به مراد و کشته شدن در عشق را برتر از عمر جاودان خضر میداند. در ادامه از نقص هر کمال ظاهری و گرفتاری حتی آزادگان در جهان سخن میگوید و در پایان اعتراف میکند که بدگمانی به نفسِ مایل به خیر، خود او را به گناه انداخته است.
هوش مصنوعی: کعبهٔ مقصود را در درون دل خود پیدا کردم؛ اکنون که به منزل رسیدهام، چرا باید از خود بیرون بروم و جای دیگر بگردم؟
هوش مصنوعی: از روزگار فقط گوشهٔ خلوتی و توشهای میخواستم؛ مانند غنچه در خود فرو رفتم و هر دو را بیآنکه منت کسی را بکشم از دل خود به دست آوردم.
هوش مصنوعی: همین که از سر بینیازی دامن از جهان افشاندم، دیدم که دستم خودبهخود در گردن مقصود حلقه شده است؛ یعنی بینیازی مرا به مراد رساند.
هوش مصنوعی: مقصود مردم از بخشش، گدایی نام و آوازه است؛ دیدم که سرمایه و دستگاه بخشندگی، دامن گدا و خواهنده است، زیرا بخشنده نامش را از او میگیرد.
هوش مصنوعی: آنچه خضر با عمر جاودان از آب حیات به دست نیاورد، من در یک لحظه از شمشیر قاتل (معشوق) یافتم؛ یعنی کشته شدن در راه عشق، زندگی حقیقی است.
هوش مصنوعی: در ترازوی نگاه بینا هیچ سکهای کامل و بیعیب نیست؛ هر چه را کامل پنداشتم، از کمعیاری و نقص خودم بود.
هوش مصنوعی: دشت جنون و بیابانگردی ارزانی مجنون باد؛ من لیلی خود را پنهان در پردهٔ دلم یافتم و نیازی به آوارگی ندارم.
هوش مصنوعی: اینکه دنیا را میخواهم از ناسپاسی نسبت به حق نیست؛ من از همین دنیای باطل توشهٔ راه خدا را به دست آوردم.
هوش مصنوعی: از گرفتاران این باغ جهان چه میپرسی؟ من حتی آزادگان را هم مانند سرو، پایشان در گل فرو رفته و گرفتار یافتم.
هوش مصنوعی: صائب، وقتی دیدم نفسم به کار نیک تمایل دارد، به آن بدگمان شدم و از همین بدگمانی به گناه افتادم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در میان بیخودی، آرامش دل یافتم
من ز گرداب محبت، ذوق ساحل یافتم
خضر و سرگردانی سرچشمه حیوان، که من
لذت عمر ابد از تیغ قاتل یافتم
اضطراب ناز از بهر نیازست اینقدر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.