دامن دشت عدم گیاه ندارد
وای بر آن کس که زاد راه ندارد
راز دل عاشقان ز سینه عیان است
عرصه محشر گریزگاه ندارد
بیخبرست از بهار عالم بالا
باغ وجودی که سرو آه ندارد
روشنی سینه ها ز روزن داغ است
تیره بود هر شبی که ماه ندارد
هر سر موی تو تیغ ملک گشایی است
هیچ شهی این چنین سپاه ندارد
در دل خرسند آه سردنباشد
بادخزان در بهشت راه ندارد
سیر نشد تشنه ای ازان لب نوخط
آب حیات این دل سیاه ندارد
اشک مرا چون صدف دلی نپذیرفت
وای به ابری که خانه خواه ندارد
رنگ برون می زند ز شیشه صافی
چرخ عنان مرا نگاه ندارد
هر که برآید ز سردسیر تعین
فکر لباس وغم کلاه ندارد
تا نشوی آشنای عالم مشرب
قصر وجود تو پیشگاه ندارد
عذر پسندیده است لیک ز نادان
جرم خردمند عذر خواه ندارد
در نظر اعتبار عشق عزیزست
صائب اگر قدر خاک راه ندارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل تکبیتهایی پراکنده با مضمونهای سبک هندی است: از لزوم توشه برای سفر آخرت و آشکار بودن راز عاشقان آغاز میکند و ارزش داغ و آه عشق را میستاید. در میانه، زیبایی معشوق، قناعت، رهایی از قید تعلقات و خوشمشربی با مردم را با تمثیلهای طبیعی بیان میکند. در پایان، صائب خود را در چشم مردم بیارزش اما نزد عشق عزیز میداند.
هوش مصنوعی: صحرای عدم (جهان پس از مرگ) هیچ گیاه و آذوقهای ندارد؛ وای بر کسی که برای این سفر توشهای از عمل نیک فراهم نکرده است.
هوش مصنوعی: راز دل عاشقان از سینهشان آشکار است و پنهان نمیماند، همانگونه که در صحرای قیامت هیچ پناهگاه و راه گریزی نیست.
هوش مصنوعی: باغ وجودی که در آن سرو آه (آه بلند عاشقانه) نروییده باشد، از بهار عالم بالا و فیض آسمانی بیخبر است.
هوش مصنوعی: روشنی دلها از روزنهٔ داغ عشق است؛ همانطور که شبِ بیماه تاریک است، سینهٔ بیداغ هم تیره است.
هوش مصنوعی: خطاب به معشوق: هر تار موی تو شمشیری است که کشوری را فتح میکند؛ هیچ پادشاهی چنین لشکری ندارد.
هوش مصنوعی: در دل قانع و خشنود آه سرد پیدا نمیشود، چنانکه باد خزان به بهشت راه ندارد.
هوش مصنوعی: هیچ تشنهای از آن لب تازهخطآورده سیراب نشد؛ گویی این خط سیاه (که مانند ظلمات است) آب حیات ندارد. یا: این دل سیاه از آن آب حیات بهرهای ندارد.
هوش مصنوعی: هیچ دلی اشک مرا مانند صدف که قطرهٔ باران را میپذیرد نپذیرفت؛ وای بر ابری که پذیرنده و خواهان ندارد.
هوش مصنوعی: همانطور که رنگ شراب از شیشهٔ شفاف بیرون میزند و پنهان نمیماند، آسمان هم نمیتواند عنان مرا نگه دارد و مهارم کند.
هوش مصنوعی: هر کس از سرزمین سرد تعلقات و قید هستی فردی بیرون آید، دیگر در اندیشهٔ لباس و غم کلاه و جاه نیست.
هوش مصنوعی: تا با مردم جهان خوشمشرب و آشنا و گشادهرو نشوی، کاخ وجود تو ایوان و پیشگاهی برای پذیرایی ندارد.
هوش مصنوعی: عذر آوردن از نادان پذیرفتنی است، اما گناه خردمند جای عذرخواهی ندارد.
هوش مصنوعی: صائب اگرچه در نظر مردم بهاندازهٔ خاک راه هم ارزش ندارد، در چشم عشق عزیز و گرامی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چشم تو کو جز دل سیاه ندارد
دل برد از مردم و نگاه ندارد
بی رخت ای آفتاب پرتو رویت
روز منست آن شبی که ماه ندارد
با همه ینبوع نور چشمه خورشید
[...]
آنچه تو داری به حُسن، ماه ندارد
جاه و جمالِ تو پادشاه ندارد
جانِبِ دلها نگاه دار که سلطان
مُلک نگیرد اگر سپاه ندارد
عاشقِ خود گر کنی به جرمِ محبت
[...]
روشنیِ طلعتِ تو ماه ندارد
پیشِ تو گُل، رونقِ گیاه ندارد
گوشهٔ ابرویِ توست منزلِ جانم
خوشتر از این گوشه، پادْشاه ندارد
تا چه کُنَد با رخِ تو دودِ دلِ من
[...]
جز خم زلفت دلم پناه ندارد
جانب دلها چرا نگاه ندارد
کیست که از تاب آن دو سنبل مشکین
همچو بنفشه قد دوتاه ندارد
مردمی کن که پیش چشم سیاهت
[...]
روشنی طلعت تو ماه ندارد
پیش تو گل رونق گیاه ندارد
زینت چتر قطیفه ماه ندارد
افسر خور شوکت کلاه ندارد
نی من تنها شدم ز شده پریشان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.