سبکروان ز غم روزگار بیخبرند
چو دامن فلک از زخم خار بیخبرند
جهان به دیده روشندلان نمی آید
ستاره های فلک از غبار بیخبرند
جماعتی که نفس ناشمرده خرج کنند
ز خرده گیری روز شمار بیخبرند
درون پرده گروهی که باده می نوشند
ز پرده سوزی صبح خمار بیخبرند
جماعتی که به جمعیت جهان شادند
ز سنگ تفرقه روزگار بیخبرند
درین بساط چو آیینه سیه پردازان
ز نقش نیک وبد روزگار بیخبرند
فکنده اند گروهی که در جهان لنگر
ز خوش عنانی لیل ونهار بیخبرند
چه نعمتی است که این دیده های کوته بین
ز حسن عاقبت انتظار بیخبرند
ز روی تازه فصل بهار سوختگان
چو لاله از جگر داغدار بیخبرند
چو سرو مردم آزاده در جهان صائب
ز انقلاب خزان وبهار بیخبرند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «بیخبرند» دو گروه را در برابر هم مینهد. وارستگان و روشندلان و آزادگان، مانند آسمان و ستاره و سرو، از غم و غبار و دگرگونی روزگار آسیب نمیبینند. اما غافلان دنیادوست، از عمرهای بیحسابخرجشده و بادهنوشی پنهانی گرفته تا دلبستن به جمعیت و ماندگاری دنیا، از حسابرسی قیامت و پراکندگی و گذر شتابان روزگار بیخبرند. شاعر در پایان آزادگی را مایهٔ ایمنی از انقلاب خزان و بهار میداند.
هوش مصنوعی: سبکروحان و وارستگان از غم و اندوه روزگار خبری ندارند؛ همانگونه که دامن بلند آسمان از زخم خار آسیبی نمیبیند و آن را حس نمیکند.
هوش مصنوعی: جهان مادی در چشم روشندلان جلوهای ندارد و به حساب نمیآید؛ چنانکه ستارگان آسمان از گرد و غبار زمین بیخبرند و غبار به آنان نمیرسد.
هوش مصنوعی: کسانی که نفسها و لحظههای عمر را بیحساب و سنجش خرج میکنند، از حسابرسی و خردهگیری سخت روز قیامت غافلاند.
هوش مصنوعی: آنان که پنهانی و در پرده باده مینوشند، نمیدانند که صبح خماری پرده را میسوزاند و رازشان را آشکار میکند.
هوش مصنوعی: کسانی که به جمع بودن و آسودگی دنیا دلخوشاند، از سنگ پراکندهسازی روزگار که این جمع را از هم میپاشد خبر ندارند.
هوش مصنوعی: در این جهان، کسانی که دلشان مانند آینهٔ تیره و زنگارگرفته است، نقش خوب و بد روزگار را درنمییابند و چیزی در آنان بازتاب نمییابد.
هوش مصنوعی: کسانی که در دنیا لنگر انداخته و دل به ماندن بستهاند، از شتاب و تیزروی شب و روز و گذر سریع عمر غافلاند.
هوش مصنوعی: چشمهای کوتهبین از نعمت بزرگی بیبهرهاند: از نیکی و شیرینی سرانجام صبر و انتظار خبر ندارند.
هوش مصنوعی: دلسوختگان با دیدن چهرهٔ شاداب بهار، مانند لاله که با وجود داغ سیاه در دل چهرهای تازه دارد، داغ جگر خود را از یاد میبرند.
هوش مصنوعی: صائب، آزادگان مانند سرو در این جهان از دگرگونی خزان و بهار بیخبرند و همیشه یکسان و سرسبز میمانند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.