خوشا دردی که از چشم بداندیشان نهان باشد
خوشا چاکی که چون خرما به جیب استخوان باشد
همیشه کاروان را گرد از دنبال می آید
مرا گرد کسادی پیش پیش کاروان باشد
دلش از شکوه من چون چراغ طور می سوزد
چرا کس در شکایت اینقدر آتش زبان باشد؟
حصار خویش کردم سخت جانی را، ندانستم
که شمشیر قضا را جان سخت من فسان باشد
به یک تقصیر سهل از مردم آگاه می رنجم
نظر پوشیدن از بیدار دل خواب گران باشد
تراوش می کند این نکته از بیهوشی مجنون
که سنگ کودکان دیوانه را رطل گران باشد
خزان از دور می بوسد زمین و باز می گردد
در آن گلشن که بلبل صائب آتش زبان باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از دردهای پنهان، بیرونقی سخن خود و تیزتر شدن شمشیر تقدیر بر اثر جانسختیاش گلایه میکند. در میانه، خود را به خاطر تندی در شکایت سرزنش میکند و میگوید از کوتاهی کوچک آگاهان هم آزرده میشود. با تمثیل مجنون نشان میدهد که آزار برای عاشق شیرین و مستیآور است. در پایان به گرمی و آتشین بودن سخن خود میبالد که خزان را از باغ دور نگه میدارد.
هوش مصنوعی: خوشا دردی که از چشم بدخواهان پنهان بماند. خوشا زخم و شکافی که مانند شکافِ هستهٔ خرما در درون و در دل استخوان پنهان باشد و بیرون پیدا نباشد.
هوش مصنوعی: گرد و غبار همیشه پشت سر کاروان میآید، اما گرد بیرونقی و بیخریداری من پیش از کاروانم میرسد. یعنی کالای من هنوز نرسیده، کسادیاش پیشاپیش معلوم است.
هوش مصنوعی: دل او از گلایهٔ من مانند چراغ کوه طور میسوزد. شاعر خود را سرزنش میکند که چرا کسی در شکایت اینقدر تند و سوزان سخن بگوید.
هوش مصنوعی: سرسختی و جانسختی را پناهگاه و حصار خود ساختم، اما نمیدانستم که همین جان سختِ من سنگ فسانی میشود که شمشیر تقدیر را تیزتر میکند.
هوش مصنوعی: از مردم آگاه و هوشیار به سبب یک کوتاهی کوچک هم آزرده میشوم، زیرا چشمپوشی و غفلت از کسی که دلش بیدار است، مانند خواب سنگین ناپسند است و از او انتظار نمیرود.
هوش مصنوعی: از بیخودی مجنون این نکته آشکار میشود که سنگی که کودکان به دیوانه میزنند برای او مانند جام بزرگ شراب است و او را سرمست میکند.
هوش مصنوعی: در گلزاری که بلبلی چون صائب آتشینسخن باشد، پاییز جرئت نزدیک شدن ندارد و از دور زمین ادب میبوسد و بازمیگردد. یعنی سخن گرم شاعر باغ را از پژمردگی نگه میدارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همی تا خسرو غازی خداوند جهان باشد
جهان چون ملکش آبادان و چون بختش جوان باشد
چنان باشد جهان همواره تا شاه اندران باشد
ازیرا کو فرشتهست و فرشته در جنان باشد
بهار از عارض خوبش همانا نسبتی دارد
[...]
چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد
چو دیدی روز روشن را چه جای پاسبان باشد
برای ماه و هنجارش که تا برنشکند کارش
تو لطف آفتابی بین که در شبها نهان باشد
دلا بگریز از این خانه که دلگیرست و بیگانه
[...]
سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد
به جان گر صحبت جانان برآید رایگان باشد
مغیلان چیست تا حاجی عنان از کعبه برپیچد
خسک در راه مشتاقان بساطِ پرنیان باشد
ندارد با تو بازاری مگر شوریده اسراری
[...]
کسی را کاین چنین زلف و بناگوش آن چنان باشد
اگر در دیده و دل جای دارد جای آن باشد
بلایی گشت حسنت بر زمین و همچو تو ماهی
اگر بر آسمان باشد، بلای آسمان باشد
مرا چون هر دمی سالی ست اندر حسرت رویش
[...]
سعادت دل دهد آنرا که چون تو دلستان باشد
نمیرد تا ابد آنکس که او را چون تو جان باشد
رخت در مجمع خوبان مهی بر گرد او انجم
تنت در زیر پیراهن گل اندر پرنیان باشد
نگاری را که موی او سر اندر پای او پیچد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.