نگاه آشنا در چشم او بیگانه می گردد
مسلمان کافر حربی درین بتخانه می گردد
درین محفل خبر از نور وحدت عارفی دارد
که بر گرد سر هر شمع چون پروانه می گردد
مشو از تیغ رو گردان که چون صدچاک گردد دل
سراسر در حریم زلف او چون شانه می گردد
چه کیفیت زمی با بخت وارون می توان بردن؟
که نقل می به دستم سبحه صددانه می گردد
زبان شعله را گر خار و خس کوتاه می سازد
زچوب گل دل دیوانه هم فرزانه می گردد
به روی تازه، نان خشک را بر خود گوارا کن
که مهمان از فضولی بار صاحبخانه می گردد
اگر عقل گران تمکین به جولانگاه عشق آید
به اندک فرصتی بازیچه طفلانه می گردد
برآور از گل تعمیر پای خویش را صائب
که گردد گنج هر کس ساکن ویرانه می گردد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از قدرت ویرانگر عشق و چشم معشوق میگوید که آشنا را بیگانه و مسلمان را کافر میکند و عقل سنگین را بازیچهٔ کودکان میسازد. در میانه، شاعر از بخت واژگون خود مینالد و به قناعت و پرهیز از سربار دیگران شدن پند میدهد. پایان غزل دعوتی است به رها کردن دلبستگی به آبادانی و پذیرفتن ویرانی، زیرا گنج در ویرانه پیدا میشود.
هوش مصنوعی: در چشم معشوق حتی نگاه آشنا هم بیگانه میشود. چشم او مانند بتخانهای است که مسلمان در آن به کافر جنگجو بدل میشود و دین و ایمان خود را از دست میدهد.
هوش مصنوعی: در این مجلس تنها عارفی از نور یگانگی آگاه است که مانند پروانه گرد هر شمعی میگردد. یعنی او در هر جلوهای همان نور واحد را میبیند.
هوش مصنوعی: از شمشیر معشوق روی برمگردان. وقتی دل صدپاره شود، مانند شانه که دندانههای بسیار دارد، به همهٔ حریم زلف او راه مییابد.
هوش مصنوعی: با بخت واژگون چه لذت و مستیای میتوان از شراب برد؟ حتی نُقلِ شراب در دست من به تسبیح صددانه بدل میشود و شادیام به زهد و خشکی میگراید.
هوش مصنوعی: اگر خار و خس بتواند زبانهٔ آتش را کوتاه کند، با زدن ترکهٔ گل هم دل دیوانه عاقل میشود. یعنی هیچکدام ممکن نیست: خس آتش را تیزتر میکند و ملایمت دیوانگی عشق را درمان نمیکند.
هوش مصنوعی: با روی گشاده نان خشکِ خودت را بخور و به آن قانع باش. مهمانی که از سر فضولی بر سفرهٔ دیگران برود، بار صاحبخانه میشود.
هوش مصنوعی: اگر عقلِ باوقار و سنگین به میدان عشق پا بگذارد، در اندک زمانی بازیچهٔ کودکان میشود.
هوش مصنوعی: صائب، پای خود را از گِلِ ساختن و آبادکردن بیرون بکش. هر کس در ویرانه ساکن شود، خود گنج میشود، چنانکه گنج را در ویرانه مییابند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خیال بت مرا بس در دل دیوانه می گردد
کند گر کعبه یاد خاطرم بتخانه می گردد
چه آمیزش بود با عشق جانان خودپرستان را
که اول آشنای او زخود بیگانه می گردد
فریب چشم مستی آنچنان برد اختیار از من
[...]
غم زلفت پریشان در دل دیوانه میگردد
تهی دستی بیاد گنج در ویرانه میگردد
نظر بر خط سبزت هر که را افتاد میگوید
به گرد آتش این هندو چه بیباکانه میگردد
نوشته خط سبزی ساقی ما بر لب ساغر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.