از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را
سنگ طفلان می شود سنگ نشان دیوانه را
چون سیاوش سالم از دریای آتش بگذرد
مرکب نی گر بود در زیر ران دیوانه را
آتش سوزنده را خاشاک بال و پر شود
هیچ پروا نیست از زخم زبان دیوانه را
برگ عیش بیکسان در هر گذر آماده است
سنگ، هم نقل است و هم رطل گران دیوانه را
از ملامت می کند اندیشه عقل شیشه جان
سنگ طفلان می شود سنگ فسان دیوانه را
از رفیقان موافق، شوق می گردد زیاد
می کند باد بهار آتش عنان دیوانه را
شوکت دریا نگنجد زیر دامان حباب
پرده ناموس چون سازد نهان دیوانه را؟
قسمت کامل ز ناقص نیست غیر از حرف سخت
سنگ می باشد نصیب از کودکان دیوانه را
با من مجنون مکن کاوش ز نادانی که نیست
غیر حرف راست، تیری در کمان دیوانه را
می برد آیینه را خاکستر از دل زنگ غم
گوشه گلخن به است از گلستان دیوانه را
سنگ بارد صائب از یاد جنون بر سر مرا
هر کجا گیرند طفلان در میان دیوانه را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف دیوانه و پیوند او با سنگ کودکان است. صائب سنگ و ملامت را نه آزار، بلکه نشانه، نُقل و شراب، سنگسان و مایهٔ تیزی جنون دیوانه میداند و او را برتر از عقل محتاط و پردهٔ ناموس میشمارد. در پایان، شاعر با دیدن دیوانهای در میان کودکان، به یاد جنون خود میافتد و خود را در جای او میبیند.
هوش مصنوعی: اگر دیوانه از سر رمیدگی خود را از چشم مردم پنهان کند، سنگهایی که کودکان به سویش پرتاب میکنند نشانهٔ جای او میشود. یعنی دیوانه هرگز بهراستی پنهان نمیماند.
هوش مصنوعی: اگر دیوانه حتی اسبی از نی (اسبچوبی کودکانه) زیر پا داشته باشد، مانند سیاوش بیآسیب از دریای آتش میگذرد. دیوانگی خود حافظ اوست.
هوش مصنوعی: خاشاک برای آتش سوزان مانند بال و پر است و شعلهاش را تیزتر میکند. به همین سان دیوانه از زخم زبان و سرزنش هیچ باکی ندارد و ملامت او را شعلهورتر میکند.
هوش مصنوعی: اسباب خوشی بیکسان در هر رهگذری فراهم است؛ سنگی که به سوی دیوانه پرتاب میشود برای او هم نُقل است و هم جام بزرگ شراب.
هوش مصنوعی: عقل که جانی شکننده چون شیشه دارد از ملامت میترسد، اما سنگ کودکان برای دیوانه مانند سنگسان است و دیوانگیاش را تیزتر میکند.
هوش مصنوعی: همراهان همدل شوق را افزون میکنند؛ چنانکه باد بهار دیوانه را بیقرار و تندرو و آتشینلگام میسازد.
هوش مصنوعی: شکوه دریا زیر دامن حباب نمیگنجد؛ پس پردهٔ آبرو و نامونگ چگونه میتواند دیوانه را پنهان کند؟
هوش مصنوعی: بهرهٔ انسان کامل از ناقصان جز سخن تلخ و درشت نیست؛ همانگونه که سهم دیوانه از کودکان سنگ است.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به آزارگر میگوید: از روی نادانی با من مجنون درنیاویز، زیرا دیوانه در کمان خود تیری جز سخن راست ندارد و حقیقت را بیپروا میگوید.
هوش مصنوعی: خاکستر زنگار را از آینه میزداید؛ ازینرو کنج گلخن و خاکستر آن برای دیوانه بهتر از گلستان است، چون غم را از دلش میزداید.
هوش مصنوعی: صائب میگوید هرجا کودکان دیوانهای را در میان بگیرند، از یادآوری دیوانگی خودم گویی بر سر من سنگ میبارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.