این چه خط است و این چه رخسارست
این چه آیینه، این چه زنگارست
این چه خال، این چه گوشه ابرو
این چه مار، این چه مهره مارست
این چه ابروی سخت پیشانی
این چه لبهای نرم گفتارست
این چه چشم همیشه در خواب است
این چه شرم همیشه بیدارست
این چه تیغ زبان زهرآلود
این چه لعل لب شکربارست
این چه مژگان رخنه در دل کن
این چه چشم همیشه بیمارست
خانه هوش را به آب رساند
این چه پیشانی گهربارست
چشم بد دور ازان چمن که در او
مژه شوخ، خار دیوارست
به سخن های آتشین صائب
سوختی عالم، این چه گفتارست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی در وصف شگفتیآمیز اندام معشوق که با تکرار «این چه...» ساخته شده است. شاعر خط و رخسار، خال و ابرو، چشم و مژه، لب و پیشانی را برمیشمارد و بیشتر بر تضادهای آن انگشت میگذارد: ابروی سخت و لب نرم، چشم خوابآلود و شرم بیدار، زبان زهرآلود و لب شکربار. در پایان همین شگفتی را به سخن خود برمیگرداند و گفتار آتشین خویش را جهانسوز میخواند.
هوش مصنوعی: شاعر با شگفتی از زیبایی معشوق میپرسد: این چه موی تازهرُستهای بر چهره و این چه رخساری است؟ رخسار چون آیینه است و خط سبز بر آن چون زنگاری است که بر آیینه نشسته.
هوش مصنوعی: این چه خال و این چه گوشهٔ ابرویی است! ابروی خمیده چون مار است و خال چون مهرهای که گویند در سر مار است.
هوش مصنوعی: ابروی معشوق سخت و گستاخ و بیپرواست و لبانش نرم و شیرینسخن؛ این تضاد مایهٔ شگفتی شاعر است.
هوش مصنوعی: چشم معشوق همیشه خمار و خوابآلود است، اما شرم و حیای او همیشه بیدار است و هرگز از او جدا نمیشود.
هوش مصنوعی: زبانش چون تیغی زهرآلود زخم میزند و لب لعلگونش در همان حال شکر میبارد؛ تلخی و شیرینی با هم در اوست.
هوش مصنوعی: مژگانش چنان تیز است که در دل رخنه و شکاف میاندازد، و چشمش همیشه بیمار، یعنی خمار و ناتواننما است.
هوش مصنوعی: پیشانی معشوق که از عرق چون گوهر میبارد، خانهٔ عقل و هوش عاشق را ویران کرد و به سیلاب داد؛ این چه پیشانی گوهرافشانی است.
هوش مصنوعی: چشم بد از آن باغ چهره دور باد که مژگان شوخ و بیپروا چون خاری بر دیوار آن است و از آن پاسداری میکند.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به خود میگوید: ای صائب، با سخنان آتشینت جهانی را سوزاندی؛ این چه گفتاری است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چینی که طراز جبهه یارست
بندی است که بر زبان اغیارست
حسن از تمکین دوام می گیرد
گوش سنگین حصار گلزارست
سیری ز نظاره نیست عاشق را
[...]
تا لاله به باغ و گل به گلزارست
میخواره ز زهد و توبه بیزارست
بر لاله به بانگ چنگ میخوردن
عصیانگذشته را ستغفارست
امروز نشاط مل به از دی بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.