گنجور

غزل ۵۰۰

 
سعدی
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات
 

تا کیم انتظار فرمایی

وقت نامد که روی بنمایی؟!

اگرم زنده باز خواهی دید

رنجه شو پیشتر چرا نایی

عمر کوته‌تر است از آن که تو نیز

در درازی وعده افزایی

از تو کی برخورم که در وعده

سپری گشت عهد برنایی

نرسیدیم در تو و نرسد

هیچ بیچاره را شکیبایی

به سر راهت آورم هر شب

دیده‌ای در وداع بینایی

روز من شب شود و شب روزم

چون ببندی نقاب و بگشایی

بر رخ سعدی از خیال تو دوش

زرگری بود و سیم پالایی

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حمیدرضا نوشته:

در مصرع دوم بیت اول (وقت آن نامد که روی بنمایی) به نظر می‏رسد «آن» اضافی است. فعلاً با «وقت نامد که روی بنمایی؟!» جایگزین شد تا زمانی که دوستانی که به کلیات سعدی دسترسی دارند درستش را به ما اطلاع دهند.

سیاوش نوشته:

با کمال احترم به باور من وزن شعر فاعلاتن مفاعلن فعلن است ؛ نه فعلاتن مفاعلن فعلن . برای مثال تا کیم انتظار فرمایی: تا+ک+یم+ان : فاعلاتن است نه فعلاتن. خواهشمندم در صورت بر خطا بودن من ،حتما تذکر فرمایید.

الهام فغانى مهر نوشته:

جنابِ سیاوش، هر دو وزن صحیح است. در یک غزل، مى شود در ابتداى مصراع ها هم هجاى کوتاه آورْد و هم هجاى بلند. مثلا به ابتداى ابیاتِ دو، پنج، و شش–که هر سه با هجاى کوتاه شروع شده اند–دقت فرمایید.

الهام فغانى مهر نوشته:

در حاشیه ى قبلى، تاکید بر روى “یک” بود و نه “غزل”. در هر قالبِ دیگرى غیر از غزل هم، شاعر این اختیار را دارد که در یک قطعه، ابیاتى را با هجاى کوتاه شروع کند و ابیاتى را با هجاى بلند.

کانال رسمی گنجور در تلگرام