این همه چابکیّ و زیبایی
این چنین از کجا همیآیی
چون مه چارده به نیکویی
چون بت آزری به زیبایی
مه نخوانم تو را معاذالله
مه نهانست تا تو پیدایی
ماه سرد و ترست و رنگآمیز
شبرو و بیقرار، هرجایی
کی توان کردنت همی مانند
که تو خورشید عالمآرایی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
این همه چابکیّ و زیبایی
این چنین از کجا همیآیی
چون مه چارده به نیکویی
چون بت آزری به زیبایی
مه نخوانم تو را معاذالله
مه نهانست تا تو پیدایی
ماه سرد و ترست و رنگآمیز
شبرو و بیقرار، هرجایی
کی توان کردنت همی مانند
که تو خورشید عالمآرایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از زیبایی و چابکی محبوب خود سخن میگوید و او را به ماه و بت تشبیه میکند. او از مصدر این زیبایی و شگفتی میپرسد و بیان میکند که زیبایی محبوب او به قدری است که نمیتواند هیچ موجود دیگری را همانند او تصور کند. در نهایت، شاعر با تکید بر اینکه محبوبش برترین و نورانیترین جلوه عالم است، به تمجید و ستایش او میپردازد.
هوش مصنوعی: این همه ظرافت و زیبایی تو از کجا به وجود آمده است؟
هوش مصنوعی: چون ماه کامل به خوشرویی و مانند بتهای زیبا به زیبایی هستی.
هوش مصنوعی: نمیتوانم تو را به ماه تشبیه کنم، زیرا ماه پنهان است و تو در برابر من نمایان هستی.
هوش مصنوعی: ماه در اینجا به سردی و تندی اشاره دارد و در رنگ و جلوهاش شبیه به شب است. ماه در این حالت بیقرار و ناپایدار به نظر میرسد و در هر جایی که برود، تأثیرش را میگذارد.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند مانند تو که خورشید زیبایی و جذابیت هستی، تأثیرگذار و زیبا باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
این دو شغل برید و عرض به تو
یافته خرمی و زیبایی
روی این را همه بیفروزی
صدر آن را همه بیارایی
چون پدید آمدی تو بر هر کس
[...]
چند پویی به گرد عالم چند؟
چند کوبی طریق پویایی؟
تا کی از بهر قوت و شهوت نفس
همچو کاسانه مینیاسایی؟
چون بدان شهر جان فرود آیی
زین همه دردسر بیاسایی
خسروا، از کمال دانایی
روی دولت همی بیارایی
گاه مال زمین همی بخشی
گاه فرق فلک همی سایی
حرب جویان نهان شوند از بیم
[...]
ای همه دلبری و زیبایی
بر دلم هیچ مینبخشایی
دل مسکین فدای رنج تو باد
شاید اندی که تو برآسایی
ای سرم را ز دیده لایقتر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.