گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۷

 
رودکی
رودکی » رباعیات
 

در جستن آن نگار پر کینه و جنگ

گشتیم سراپای جهان با دل تنگ

شد دست ز کار و رفت پا از رفتار

این بس که به سر زدم و آن بس که به سنگ



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

حسین ماپار نوشته:

به نظر می رسد در مصرع آخر، «زدم» می بایست «زدیم» باشد.
هم به دلیل تطابق با فعل «گشتیم» در مصرع دوم
و هم به خاطر روان نمودن وزن در مصرع چهارم

سپاسگزارم اگر نسخه های مرجع را دوباره بررسی نمایید.

👆☹

سیاووش نوشته:

به نظر فرمایش دوستمون مبنی بر -زدیم- به جای زدم کاملا درست است

👆☹

مهدی شیراز نوشته:

منظور ان یار با کینه و جنک ما هستیم که به کاما بعد از یارر نیاز است و چون ما با دشمنی دنبال حق باشیم همیشه غمگین و گرفتاریم و این از کینه و دشمنی ماست

👆☹

ساغر