گنجور

 
رودکی سمرقندی
 

با خردومند بی‌وفا بود این بخت

خویشتن خویش را بکوش تو یک لخت

خود خور و خود ده، کجا نبود پشیمان

هر که بداد وبخورد از آن چه که بلفخت

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

امین کیخا در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، یک شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۰۷ نوشته:

و سد البته حمید جان در فرهنگ اسدی هم امده است

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
محمد در ‫۶ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۳۲ نوشته:

در پی دریافت معنی واژه ها، اتفاقی به نوشتاری متفاوت از این شعر بر خوردم:
رو بخور و هم بده که گشت پشیمان
هرکه نداد و نخورد از آنچ بیلفخت .
مرجع: لغت نامه ی دهخدا( در بخش تعریف واژه ی "پشیمان") :رودکی (از لغت نامه ٔ اسدی )
ببینید که این قرائت چه بسیار متفاوت بلکه متضاد با نسخه ی ارایه شده در اینجاست و با نسخه ای هم که بنده تهیه کرده ام.بگذریم که از نظر آهنگ و وزن این نسخه روانتر و منطبق تر باعالم معنی است. چرا کسی که از اندخته بدهد و بخورد باید پشیمان باشد؟ مگر برای گور خود اندوخته باشد!

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
هما در ‫۱ سال و ۴ ماه قبل، یک شنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۳۱ نوشته:

اما هر دو نسخه یک معنا را می رسانند. در نسخه گنجور هم تاکید بر اینست که هرکه ازاندوخته متمتع شد و به دیگران هم خیری رساند پشیمان نمی شود. کجا به معنی که از ویژگی های سبکی خراسانی است

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
میثم ططری در ‫۳ روز قبل، دو شنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۵۰ نوشته:

با توجه به دگرگونی میان «ت» به «د»، واژه‌ی خردومند دگرگون‌یافته‌ی واژۀ خرَتومَنت (= خردمند) در زبان پارسی باستان و اوستایی می‌باشد. بلفخت نیز از واژه‌ی الفتخن در زبان بلخی - از زبان‌های ایرانی خاوری - به چم «گردآوری کردن، اندوختن» می‌باشد.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.