نهفتن به عمری غمِ آشکاری
فکندن به کِشتِ امیدی شراری
به پایِ نهالی که باری نیارد
جفا دیدن از آب و گِل، روزگاری
به بزمِ فرومایگان ایستادن
نشستن به دریوزه در رهگذاری
ز بیمِ هژبران، پناهنده گشتن
به گرگی سیهدل، به تاریکغاری
ز سنگیندلی، خواهشِ لطف کردن
سُوی ناکسی، بردن از عجز کاری
به جای گُلِ آرزویی و شوقی
نشاندن به دل، نوکِ جانسوز خاری
به دریا در افتادن و غوطه خوردن
نه جستن پناهی، نه دیدن کناری
زبون گشتن از درد و محروم ماندن
بههرجا برون بودن از هر شماری
شنیدن ز هر سفله، حرف درشتی
ز مردمکشی، خواستن زینهاری
به آهی، پراکنده گشتن چو کاهی
ز بادی، پریشان شدن چون غباری
بسی خوشتر و نیکتر نزد دانا
ز دمسازیِ یارِ ناسازگاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به تصویر کشیدن سختیها و مشکلات زندگی است که انسان در طول عمر با آنها روبرو میشود. شاعر به وصف رنجها و غمهایی میپردازد که از حس ناامیدی، خاری در دل، و نداشتن پناه ناشی میشوند. او به روابط ناپایدار و ناگوار اشاره میکند که میتواند انسان را به زانو درآورد، و از افرادی با روحیه پایین و بیرحم انتقاد میکند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که حتی در میان دشواریها، آگاهی و بینش بر تلخیها غلبه میکند و تلاش برای بهتر شدن را ضروری میداند.
هوش مصنوعی: غمی روشن و واضح را در دل پنهان کردن و در عوض، امیدی که در دل زنده است را به دیوانگی و شور و شوق افکنده شدن.
هوش مصنوعی: کسی که نهالی را آبیاری میکند که بار نمیآورد، در واقع در سختی و زحمت است و مدت زیادی را در کوشش و تلاش بیحاصل سپری میکند.
هوش مصنوعی: ایستادن در میان فرومایگان (پستفطرتان) و درخواست نان بهصورت دریوزگی، نشانهٔ ذلت و حقارت است. این وضعیت نشاندهندهٔ افت مقام و نداشتن عزت نفس است.
هوش مصنوعی: انسان به خاطر ترس از بزرگان و مقامداران، به شخصی شرور و سیاهدل پناه میبرد که در مکانی تاریک و خطرناک زندگی میکند.
هوش مصنوعی: به خاطر دل سنگین و سختگیر برخی افراد، اگر کسی بخواهد علاقهاش را به شخصی بیارزش نشان دهد، از عجز و ناتوانی او ناشی شده است.
هوش مصنوعی: به جای اینکه دل را با آرزوها و شوقها شاد کنیم، آن را با درد و رنجی مانند خار، آزار میدهیم.
هوش مصنوعی: انسان وقتی در دریای مشکلات و سختیها غوطهور میشود، نه میتواند به کمک و نجاتی پناه ببرد و نه امیدی به پیدا کردن آرامش و خلاص شدن از این وضعیت دارد.
هوش مصنوعی: درد و محرومیت باعث ذلت و زبونی انسان میشود، و در چنین وضعی، او در هر جا که باشد، احساس تنهایی و بیکسی میکند و از هیچ کسانی نمیتواند در امان باشد.
هوش مصنوعی: شنیدن صحبتهای تند از افرادی که در سطح پایینتری هستند و درخواست قتل مردم، نشانهی سختی و مصیبتهاست.
هوش مصنوعی: انسانها با یک آه و ناله میتوانند به راحتی و به سرعت دچار پریشانی و بیثباتی شوند، مانند کاهی که به واسطهی وزش باد پخش میشود یا غباری که پراکنده میشود.
هوش مصنوعی: نزدیک بودن و همنشینی با یاری که سازگار نیست، برای انسانهای دانا بسیار نیکوتر و خوشتر از آن است که با کسی که با او سازگاری دارد، ارتباط برقرار کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چه نیکو سخن گفت یاری به یاری
که تا کی کشم از خُسُر ذل و خواری
دل من همی جست پیوسته یاری
که خوش بگذراند بدو روزگاری
شنیدم که جوینده یابنده باشد
به معنی درست آمد این لفظ باری
بتی چون بهاری به دست من آمد
[...]
ایا دیده تا روز شبهای تاری
بر این تخت سخت این مدور عماری
بیندیش نیکو که چون بیگناهی
به بند گران بسته اندر حصاری
تو را شست هفتاد من بند بینم
[...]
بتی را که بودم بدو روزگاری
جدا دارد از من بد آموزگاری
نداند غم و درد هجران یاران
جز آن کازموده است هجران یاری
اگر هرکسی طاقت هجر دارد
[...]
ز فردوس با زینت آمد بهاری
چو زیبا عروسی و تازه نگاری
بگسترده بر کوه و بر دشت فرشی
کش از سبزه پو دست وز لاله تاری
به گوهر بپیراست هر بوستانی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.