ای گربه، ترا چه شد که ناگاه
رفتی و نیامدی دگر بار
بس روز گذشت و هفته و ماه
معلوم نشد که چون شد این کار
جای تو شبانگه و سحرگاه
در دامن من تهی‌ست بسیار
در راه تو کند آسمان چاه
کار تو زمانه کرد دشوار
پیدا نه به خانه‌ای نه بر بام
ای گمشدهٔ عزیز، دانی
کز یاد نمی‌شوی فراموش
برد آنکه ترا به میهمانی
دستیت کشید بر سر و گوش
بنواخت تو را به مهربانی
بنشاند تو را دمی در آغوش
می‌گویمت این سخن نهانی
در خانهٔ ما ز آفت موش
نه پخته بجای ماند و نه خام
آن پنجهٔ تیز در شب تار
کرده‌ست گهی شکار ماهی
گشته است به حیله‌ای گرفتار
در چنگ تو مرغ صبحگاهی
افتد گذرت به‌سوی انبار
بانو دهدت هر آنچه خواهی
در دیگ طمع، سرت دگر بار
آلود به روغن و سیاهی
چونی به زمان خواب و آرام
آن‌روز تو داشتی سه فرزند
از خندهٔ صبحگاه خوشتر
خفتند نژند روزکی چند
در دامن گربه‌های دیگر
فرزند ز مادرست خرسند
بیگانه کجا و مهر مادر
چون عهد شد و شکست پیوند
گشتند بسان دوک لاغر
مردند و برون شدند زین دام
از بازی خویش یاد داری
بر بام، شبی که بود مهتاب
گشتی چو ز دست من فراری
افتاد و شکست کوزهٔ آب
ژولید، چو آب گشت جاری
آن موی به از سمور و سنجاب
زان آشتی و ستیزه‌کاری
ماندی تو ز شبروی، من از خواب
با آن همه توسنی شدی رام
آنجا که طبیب شد بداندیش
افزوده شود به دردمندی
این مار همیشه می‌زند نیش
زنهار به زخم کس نخندی
هشدار، بسی‌ست در پس و پیش
بیغوله و پستی و بلندی
با حمله قضا نرانی از خویش
با حیله ره فلک نبندی
یغما‌گر زندگی است ایام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ گربه‌ای است که ناگهان گم شده و راوی از غیبت او دلتنگ است. او از روزها و هفته‌های طولانی بدون حضور گربه سخن می‌گوید و به خاطرات شیرین گذشته اشاره می‌کند که در آن زمان گربه خوشحال و بازیگوش بوده است. راوی در دلش نگرانی‌هایی دربارهٔ سرنوشت گربه و چالش‌های موجود در زندگی آن دارد و به روابط خانوادگی و وابستگی‌های عاطفی نیز اشاره می‌کند. در پایان، او به ناپایداری زندگی و مشکلاتی که در پیش است، هشدار میدهد و به بی‌ثباتی اوضاع اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: ای گربه، چه بر سرت آمد که به یک‌باره رفتی و دیگر برنگشتی؟
هوش مصنوعی: مدت زیادی از زمان رفتن تو گذشته، اما هنوز مشخص نیست که این وضعیت چگونه پیش آمده است.
هوش مصنوعی: در زمان شب و صبح، جا و مکان تو در آغوش من خالی و بی‌حضور است.
هوش مصنوعی: در مسیر رسیدن به تو، آسمان معارضه می‌کند و سختی‌های زیادی برای تو ایجاد می‌کند.
هوش مصنوعی: نه تو را در خانه می‌توان یافت و نه بر بالای بام، به این معنا که تو در هیچ‌جای مشخصی نیستی.
هوش مصنوعی: ای گربهٔ گمشدهٔ عزیز، آیا می‌دانی که از یاد نمی‌روی و فراموش نمی‌شوی؟
هوش مصنوعی: آن که تو را به میهمانی فراخواند و با مهربانی روی سر و گوش تو دست کشید، ارزشمند و سزاوار توجه است.
هوش مصنوعی: کسی با محبت تو را در آغوش گرفت و برای مدتی با تو بود و از نزدیک تو را مورد نوازش قرار داد.
هوش مصنوعی: من می‌خواهم به تو بگویم که این حرفی که می‌زنم، در خفا و بی‌سر و صدا در خانهٔ ما دربارهٔ مشکل موش‌ها است.
هوش مصنوعی: در این بیت اشاره به این است که نه کار ناپخته باقی مانده و نه کار ناتمام؛ یعنی هر چیزی در جای خود و به درستی انجام شده است.
هوش مصنوعی: پنجهٔ تیز (دست) گربه در شب تاریک باعث شده است که گاهی به شکار ماهی بپردازد.
هوش مصنوعی: به وسیلهٔ نیرنگی، مرغی که در صبح زود پرواز می‌کند، در چنگال تو به دام افتاده است.
هوش مصنوعی: اگر به سوی انبار بانو بروی، هر چیزی که بخواهی به تو میدهد.
هوش مصنوعی: اگر در پی خواسته‌ها و آرزوهای خود بگردی، دوباره با چسبندگی و وابستگی به روزمرگی و لذت‌های زودگذر مواجه خواهی شد.
هوش مصنوعی: در زمان خواب و آرامش چه حالتی داری؟
هوش مصنوعی: در آن روز تو سه فرزند داشتی که خوشحالی آنها بهتر از خندهٔ صبحگاهی بود.
هوش مصنوعی: چند روزی بچه‌گربه‌ها در آغوش و دامن گربه‌های دیگر خوابیدند.
هوش مصنوعی: فرزند از محبت و دوستی مادر خود شاد است، اما بیگانه چطور می‌تواند این احساس را داشته باشد؟
هوش مصنوعی: زمانی که عهد و پیمان آنها شکسته شد، مانند دوک (یک نوع چرخ بافتنی) لاغر شدند و از هم فاصله گرفتند.
هوش مصنوعی: مردان از این دام (گرفتاری) رهایی یافتند و از آن خارج شدند.
هوش مصنوعی: در آن شب که ماه روشن بود، تو هنوز به یاد بازی‌های خود بر بام هستی.
هوش مصنوعی: گربه به خاطر این که از دست من فرار کرد، کوزهٔ آبی که داشتم به زمین افتاد و شکست.
هوش مصنوعی: موی ژولیده و پریشان او مانند آب جاری شده است که از نظر زیبایی بهتر از سمور و سنجاب است.
هوش مصنوعی: به خاطر آشتی و درگیری‌ای که داشتی، تو هنوز در حالت شبروی و زیبا هستی، ولی من از خواب بیدار شده‌ام.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه او بسیار سرکش و نافرمان بود، اما در نهایت به آرامش و تسلیم رسید.
هوش مصنوعی: هرگاه که پزشک بدبین و بدزا باشد، بر درد و رنج بیمار افزوده خواهد شد.
هوش مصنوعی: این مار که همیشه نیش می‌زند، به این معناست که مراقب باشید، زیرا ممکن است زخم دیگران را مسخره نکنید.
هوش مصنوعی: در این بیت به خواننده هشدار داده می‌شود که در میان جاهای تاریک و ناهموار، خطرات و تهدیدات زیادی وجود دارد که باید مراقبشان باشد. در واقع، زندگی پر از چالش‌ها و دشواری‌هایی است که ممکن است در هر لحظه پیش بیاید.
هوش مصنوعی: وقتی قضا و تقدیر به تو حمله‌ور می‌شود، نباید از خودت دور شوی و با فریب و نیرنگ راه زندگی را مسدود کنی.
هوش مصنوعی: ایام (روزها و زمان‌های) زندگی، مانند دریغ‌زا و تاراجگر هستند که به سرعت از انسان می‌گذرند و او را از خود خالی می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۱۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.