بخش ۳۳ - دوم در کیفیت معاش جمهور و درآن چند بند سخنست اول در معاش اهل دنیا
نوبهارست و روز عیش امروز
بهل این اضطراب و طیش امروز
وقت یاریست، دوستان دستی
جای رحمست بر چنان مستی
گر چه جای غمست، غم نخوریم
دست بر هم زنیم و در گذریم
پیش دستان، که پیش ازین بودند
یکدم از درد سر نیسودند
بتو هشتند منزلی آباد
تا ازیشان کنی به نیکی یاد
زانچه هست ار بهش ندانی کرد
جهد کن تا بهش توانی خورد
سیرت آن گذشتگان بشنو
چون شنیدی بنه اساسی نو
خوش زمینیست، در عمارت کوش
حاصل رنج خود بپاش و بپوش
این عمارت به عدل شاید کرد
بیشتر رخ به عدل باید کرد
هر کسی را به قدر ملکی هست
که بدان ملک حکم دارد و دست
شاه در کشور و ملک در شهر
هر یکی دارد از حکومت بهر
گر نه از معدلت خطاب کنند
دان که آن ملک را خراب کنند
پادشاهی تو هم به مسکن خویش
بلکه در هستی خود و تن خویش
اندرین ملک پادشاهی خود
ثبت کن نام بیگناهی خود
بیحسابی مکن، بهانه مجوی
که حسابت کنند موی به موی
آنکه عدلش نمیرود در خواب
ملک او را مکن به ظلم خراب
که درین خانه بیوقار شوی
اندر آن خانه شرمسار شوی
این سخن راز اوحدی بر رس
که به جز اوحدی نداند کس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: اوحدی با دعوت به شادی بهاری و رها کردن اندوه آغاز میکند و یادآور میشود که پیشینیان با رنج، دنیایی آباد برای ما گذاشتهاند. سپس به آبادانی جهان فرامیخواند و آن را در گرو عدالت میداند. او هر کس را در حد خود پادشاهی میشمارد، از شاه در کشور تا انسان در خانه و تن خویش، و هشدار میدهد که ستم موجب بیآبرویی در دنیا و شرمساری در آخرت است، زیرا حساب همه مو به مو کشیده میشود.
هوش مصنوعی: اکنون بهار است و امروز روز شادی و خوشگذرانی است؛ این نگرانی و آشفتگی و سبکسری را امروز کنار بگذار.
هوش مصنوعی: ای دوستان، اکنون هنگام یاری کردن است؛ دستی برسانید، زیرا بر چنین مستِ از خود بیخبری باید رحم کرد.
هوش مصنوعی: هرچند دنیا جای اندوه است، اندوه نمیخوریم؛ دست افشانی میکنیم و از آن میگذریم و دل به آن نمیبندیم.
هوش مصنوعی: پیشینیانی که پیش از ما بودند، حتی لحظهای از رنج و دردسر نیاسودند.
هوش مصنوعی: آنان جایگاهی آباد برای تو به جا گذاشتند تا از ایشان به نیکی یاد کنی.
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی آنچه را داری بهتر کنی، دستکم بکوش که از آن به بهترین شکل بهره ببری.
هوش مصنوعی: روش و رفتار گذشتگان را بشنو و پس از شنیدن، بنیادی تازه بنا کن.
هوش مصنوعی: این جهان زمین خوبی است؛ در آباد کردنش بکوش و حاصل رنج خود را ببخش و بپوشان و به کار ببر.
هوش مصنوعی: این آبادانی تنها با عدالت ممکن است، پس بیش از هر چیز باید به عدالت روی آورد.
هوش مصنوعی: هر کس به اندازهٔ خود قلمرویی دارد که در آن فرمان میراند و دستش در آن باز است.
هوش مصنوعی: پادشاه در کشور و فرمانروا در شهر، هر کدام سهمی از حکومت دارند.
هوش مصنوعی: اگر از روی عدالت فرمان ندهند، بدان که آن قلمرو را ویران میکنند.
هوش مصنوعی: تو نیز در خانهٔ خود پادشاهی، بلکه بر وجود و تن خود نیز فرمانروایی.
هوش مصنوعی: در این قلمرو پادشاهی خود، نام پاکی و بیگناهی خود را ثبت کن.
هوش مصنوعی: بیحساب و بیقانون رفتار مکن و بهانه نیاور، زیرا از تو مو به مو حساب میکشند.
هوش مصنوعی: قلمرو کسی را که عدالتش هرگز به خواب نمیرود (یعنی خداوند) با ستم ویران مکن.
هوش مصنوعی: زیرا در این خانه (دنیا) بیآبرو میشوی و در آن خانه (آخرت) شرمسار خواهی شد.
هوش مصنوعی: این سخن را که راز اوحدی است دریاب و بررسی کن، زیرا جز اوحدی کسی آن را نمیداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.