آن زخم، که از تو بر دل ماست
مشنو که: به مرهمی توان کاست
کی وعده وفا کنی تو امروز؟
کامروز ترا هزار فرداست
زلفت، که به کژ روی بر آمد
با ما به وفا کجا شود راست؟
دریاب، که دست ما فرو بست
این فتنه، که از سر تو برخاست
یک روز گرم به پرسش آیی
عذرت نتوان به سالها خواست
عشق و لب لعلت، این چه سوزست
عقل و سر زلفت، این چه سود است؟
آرایش عالم از رخ تست
مشاطه رخت چه داند آراست؟
مطرب، بنواز نوبتی خوش
کامروز زمانه نوبت ماست
قولی بزن از طریق عشاق
یا خود غزلی که اوحدی راست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از زخم درمانناپذیر عشق و وعدههای همیشه به فردا افکندهٔ معشوق و بیوفاییای که به کجی زلف او مانند شده گله میکند و از او یاری میخواهد. سپس زیبایی معشوق را میستاید که آرایش جهان از اوست و نیازی به آرایشگر ندارد. در پایان لحن شاد میشود و شاعر از مطرب میخواهد در پردهٔ عشاق بنوازد یا غزل اوحدی را بخواند، با بازی لفظی بر نام پردههای «عشاق» و «راست».
هوش مصنوعی: زخمی که از تو بر دل ما نشسته است چنان عمیق است که اگر کسی گفت با مرهمی میتوان آن را کاهش داد، سخنش را باور مکن.
هوش مصنوعی: تو کی وعدهات را امروز وفا میکنی؟ تو برای هر امروز هزار فردا داری و وفای به وعده را همیشه به فردا وامیگذاری.
هوش مصنوعی: زلف تو که از آغاز کج و پرپیچ روییده است، چگونه ممکن است با ما در وفاداری راست و درست شود؟ کجی زلف کنایه از بیوفایی معشوق است.
هوش مصنوعی: به فریاد ما برس، زیرا این آشوبی که از سر و زلف تو برخاست دست ما را بسته و ما را درمانده کرده است.
هوش مصنوعی: اگر روزی به احوالپرسی من بیایی، حتی در طول سالها نمیتوانم از تو بهاندازهٔ کافی سپاس و پوزش بخواهم که سزاوار این لطف باشد.
هوش مصنوعی: عشق و لب سرخ چون لعل تو چه سوزی به جان میاندازد، و عقل در برابر سر زلف تو چه سودا و دیوانگیای پیدا میکند. میان «سوز» و «سودا» بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: زیبایی و آرایش جهان از چهرهٔ توست؛ پس آرایشگر چه میداند که چگونه چهرهٔ تو را بیاراید؟ روی تو از آرایش بینیاز است.
هوش مصنوعی: ای نوازنده، آهنگی خوش بنواز، زیرا امروز روزگار به کام ما و نوبت شادی ماست.
هوش مصنوعی: آوازی در پردهٔ «عشاق» بنواز، یا غزلی را بخوان که اوحدی سروده است. «عشاق» و «راست» هر دو نام پردههای موسیقیاند و شاعر با آنها بازی لفظی کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا نقش خیال دوست با ماست
ما را همه عمر خود تماشاست
آنجا که جمال دلبر آمد
والله که میان خانه صحراست
وانجا که مراد دل برآمد
[...]
برخیز که موسم تماشاست
بخرام که روز باغ و صحراست
امروز بنقد عیش خوشدار
آن کیست کش اعتماد فرد است
می هست و سماع و آن دگر نیز
[...]
شوری ز دو عشق در سر ماست
میدان دل، از دو لشکر آراست
از یک نظرم دو دلبر افتاد
وز یک جهتم دو قبله برخاست
خورشیدپرست بودم اول
[...]
زین چار خلیفه مُلک شد راست
خانه به چهار حد مهیاست
این خاک ز لطف نور برخاست
وانگاه روان شد از چپ و راست
شد جانوری که آشیانش
برتر ز ضمیر و وهم داناست
هر لحظه ز فیض و فضل آن نور
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.