در کعبه گر ز دوست نبودی نشانه‌ای
حاجی چه التفات نمودی به خانه‌ای؟
مرغان آن هوا به زمین چون کنند میل؟
تا در میان دام نبینند دانه‌ای
بویی ز وصل اگر به مشامش نمی‌رسید
رغبت به هیچ موی نمی‌کرد شانه‌ای
این کوشش و کشش همه بی‌کار چون بود؟
عاقل چگونه دل بنهد بر فسانه‌ای؟
تا عشق آتشی نزند در درون دل
از راه سینه کی بدر افتد زبانه‌ای؟
محتاج پیک و نامه نباشد مرید را
کانجا کفایتست سر تازیانه‌ای
خیز، ای رفیق خفته، که صوت نشیدخوان
آتش فگند در شتران از ترانه‌ای
ثابت نباشد آن قدم اندر طریق عشق
کو می‌کند ز خار مغیلان کرانه‌ای
گر راستست، هر چه طلب می‌کنم تویی
وین راه دور نیست بغیر از بهانه‌ای
با اوحدی یکی شو و مشنو که: در وجود
هرگز در آن یگانه رسد جز یگانه‌ای
ما را اگر محال نباشد به پیشگاه
این فخر بس که: بوسه دهیم آستانه‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تمایل و عشق عمیق خود به معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که اگر نشانه‌ای از دوست در کعبه نباشد، توجه حاجی به آن مکان چه فایده‌ای دارد. او به تمثیل مرغان اشاره می‌کند که تلاش می‌کنند تا به دانه‌ای دست یابند و نشان می‌دهد که بدون بوی وصال، علاقه‌ای به زیبایی‌ها نخواهند داشت. همچنین، او به ناکامی تلاش‌های بیهوده برای دستیابی به عشق می‌پردازد و بیان می‌کند که مرید واقعی نیازی به پیام و نامه ندارد. شاعر از دوست می‌طلبد که از خواب برخیزد و با آتش عشق دامن بگستراند و در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که در عشق، هیچ‌کس جز خود معشوق یگانه نیست.
هوش مصنوعی: اگر در کعبه نشانه‌ای از دوست نباشد، حاجی به چه دلیلی به این خانه (کعبه) توجه کرده است؟
هوش مصنوعی: پرندگان در آن آسمان چگونه به زمین فرود می‌آیند؟ تا در دام گرفتار نشوند و دانه‌ای پیدا نکنند.
هوش مصنوعی: اگر بوی وصالی به مشام او نمی‌رسید، هیچ علاقه‌ای به شانه‌زدن به موها نداشت.
هوش مصنوعی: این تلاش و میل به وصال، بیهوده و بی‌نتیجه است. عاقل چگونه می‌تواند دلش را به داستان‌های دروغین و فریبنده بسپارد؟
هوش مصنوعی: تا زمانی که عشق آتشی در دل برپا نکرده، چگونه ممکن است که شعله‌ای از وجود انسان بیرون بیفتد؟
هوش مصنوعی: مرید نیازی به پیام و نامه ندارد، زیرا آنجا که عشق و محبت وجود دارد، تنها یک ضربهٔ تازیانه کافی است تا او را به حرکت درآورد.
هوش مصنوعی: بیدار شو، ای دوست خواب‌آلود، زیرا صدای جادوگر (نشیدخوان) شعله‌ای را به سمت شتران می‌اندازد که از یک آواز برمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد کسی که در مسیر عشق قدم می‌زند، نباید به راحتی در آن ثابت بماند، چون این عشق او را به طرف‌های مختلف و به دور از خارهای دردناک می‌برد.
هوش مصنوعی: اگر آنچه می‌گویم حقیقت داشته باشد، تویی که هر چیزی را از خدا طلب می‌کنم و این راه دور نیست، جز یک بهانه برای رسیدن به تو.
هوش مصنوعی: با اوحدی، یکی شو و نگو که در وجود هیچ چیز به جز یگانه‌ای، یعنی خدا، نیست که به یگانگی برسد.
هوش مصنوعی: اگر برای ما ممکن باشد، چه خوب است که به حضور این فرد بزرگ برویم و آستان او را ببوسیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
انصاف داده‌ام که به خوبی یگانه‌ای
واندر جهان به حیله و افسون فسانه‌ای
پاکیزه‌تر ز غنچه گل بر بنفشه‌ای
پوشیده‌تر ز دانه در در خزانه‌ای
شاخی است دلبری که تو آن را شکوفه‌ای
[...]
ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ای
مقصود حسن توست و دگرها بهانه‌ای
نقاش را اگر ز جمال تو قبله نیست
مقصود او چه بود ز نقشی و خانه‌ای
ای صد هزار شمع نشسته بدین امید
[...]
هرروز کآفتاب برآرد زبانه‌ای
بیرون جهم ز کلبه غم عاشقانه‌ای
نظاره بر رخ تو کنم گر ببینمت
باری ز چاوشان بخورم تازیانه‌ای
از دوستی تو به سر کوی تو نماند
[...]
مرغ دلم به زلف تو تا ساخت خانه‌ای
یکباره کرد از من مسکین کرانه‌ای
مرغ از برای دانه فتد در کمند شوق
زلفش کمند دل شد و آن خال دانه‌ای
دل بستد از دو دستم و در پای غم فکند
[...]
شب‌ها من و خیال تو و کنج خانه‌ای
با خود ز گفت‌و‌گوی تو هردم فسانه‌ای
کردند عاشقان بحلت خونشان بریز
هردم چه حاجت است که جویی بهانه‌ای
سوزد زبان خامه گه شرح اشتیاق
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.