بر گل از عنبر کمندی بستهای
گرد ماه از مشک بندی بستهای
از لب لعل و دهان تنگ، خوش
شکرش بگشوده، قندی بستهای
از سر زلف پریشان هر نفس
دست و پای مستمندی بستهای
هر دم از بهر شکار خاطری
زین شوخی بر سمندی بستهای
بیدلانی کز تو میجستند کام
چند را کشتی و چندی بستهای
میوهٔ وصلت به ما مشکل رسد
زانکه بر شاخ بلندی بستهای
نیست عیبی گر بسوزانی مرا
که آتشی اندر سپندی بستهای
اوحدی را کی پسندی بعد ازین؟
چون دل اندر ناپسندی بستهای
تا تو بستی بار تبریز، ای پسر
بر دلم کوه سهندی بستهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیباییهای محبوبش اشاره میکند و ضمن توصیف او، از حالتی پرشور و شاداب سخن میگوید. او با توجه به زیباییهای جسمانی و لطافتهای روحی معشوق، عشق و دلبستگی عمیق خود را ابراز میکند. با این حال، شاعر از مشکلاتی که در راه وصال وجود دارد و حسرتهایی که از این دوری به دلش نشسته نیز سخن میگوید. او در پایان از معشوق میخواهد که بر دلش رحم کند و از او به خاطر این عشق بیحد بگذرد. این شعر ترکیبی از زیبایی عاشقانه و دردهای ناشی از جدایی است.
هوش مصنوعی: بر روی گل، کمندی از عطر عنبر بستهای و دور ماه را با نوار مشک آراستهای.
هوش مصنوعی: از لبهای قرمز و دهان باریک، به خوشمزگیاش شکر و قند بستهای، یعنی طعمی شیرین و دلپذیر به آن دادهای.
هوش مصنوعی: از درهم ریختگی موهایش، هر لحظه ذهن و احساسات یک عاشق بیچاره را به دام انداختهای.
هوش مصنوعی: هر لحظه به خاطر کملطفی و شیطنت تو، بر این اسب شوق و آرزو افساری زدهای.
هوش مصنوعی: بیدلان، کسانی که از تو عشق و امید داشتند، نتوانستند به آنچه میخواستند برسند و اکنون تو تعداد کثیری از آنها را رنجاندهای و آنها را در آغوش ناکامی رها کردهای.
هوش مصنوعی: میوهٔ وصال و رسیدن به عشق تو برای ما به سختی به دست میآید، زیرا تو خود را در مرتبهای بلند و دور قرار دادهای.
هوش مصنوعی: نمیتواند ایرادی داشته باشد اگر مرا بسوزانی، زیرا آتشی در عشق و دوستی (سپندی، یعنی شمع یا آتش) برای تو قرار دادهام.
هوش مصنوعی: پس از این، چه کسی اوحدی را دوست خواهد داشت، وقتی که دلش را به ناپسندی و کارهای بدی معطل کردهای؟
هوش مصنوعی: تو هنگام رفتن به تبریز، ای پسر، بر دل من بار سنگینی، همچون کوه سهند، گذاشتی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همین شعر » بیت ۱
بر گل از عنبر کمندی بستهای
گرد ماه از مشک بندی بستهای
اوحدی خوش گفته ای بر روی یار
«بر گل از عنبر کمندی بسته ای»
میوه وصلت به ما کمتر رسد
زان که بر شاخ بلندی بسته ای
عاشقانی را که در دام تواند
کشته ای چندی و چندی بسته ای
عهد با بالابلندی بسته ای
دل به شوخی خودپسندی بسته ای
کرده ای زین ابلقت را چون فلک
آفتابی بر سمندی بسته ای
تنگ شکر را گشودی از لبت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.