ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهای
بار دیگر چیست کندر دیگران پیوستهای؟
گر به شمشیر فراقم پی کنی صد پی روان
در تو پیوندم، که صد رگ با روان پیوستهای
ای بهایی گوهر، اندر سلک پیمان و وفا
با چنان خرمهرها بس رایگان پیوستهای!
میخوری خون دل من، تا ز دل دوری کنم
از دلم چون دور گردی؟ چون به جان پیوستهای
وقت خاموشی چو فکر اندر دلم پیچیدهای
روز گویایی چو ذکرم در زبان پیوستهای
گر چه هر دم بشکنی عهدی و برداری دلی
همچنین میکن، که با ما هم چنان پیوستهای
گوش دار، ای بت که از زلف گریبانگیر خود
فتنها در دامن آخر زمان پیوستهای
گر بجوشد خونم اندر پوست چندان طرفه نیست
که آتش مهرم به مغز استخوان پیوستهای
دشمن من خاک بر سر کرد، تا در کوی خویش
اوحدی را سر به خاک آستان پیوستهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و وفای محبوبش پرداخته و احساسات عمیق خود را در مواجهه با بیوفایی و جدایی بیان میکند. او با تشبیه تیر بیوفایی به کمان، از دلتنگی و درد فراق سخن میگوید و میفهماند که ارتباطش با محبوب، همواره وجود دارد. شاعر به اهمیت پیوندهای عاطفی و وعدههای وفا اشاره میکند و با توصیف حالاتی از خاموشی و گویایی در دل، تضاد احساساتش را به نمایش میگذارد. با وجود اینکه محبوب بارها عهدها را میشکند، شاعر همچنان به این پیوند عاطفی ادامه میدهد و در نهایت به دشواریهای خود در عشق و انتظاراتش اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که تیر بیوفایی تو همیشه در کمان آماده است، چرا دوباره به دیگران میزنی؟
هوش مصنوعی: اگر به وسیلهٔ جدایی به من آسیب بزند، هزاران روح را در تو متصل میکنم، زیرا که صد رگ با روح من در ارتباط است.
هوش مصنوعی: ای بهایی گوهر، تو در مسیر پیمان و وفا با کسانی که در خوشی و شادمانی زندگی میکنند، به راحتی و بدون ارزش، پیوند برقرار کردهای!
هوش مصنوعی: تو با غم و درد من آشنا هستی و از این رو، من نمیتوانم به آسانی از فکر تو دور شوم، حال آنکه اگر دور شوی، چطور میتوانم تو را فراموش کنم؟
هوش مصنوعی: زمانی که سکوت کردهام و افکارم در دل مشغولند، تو در آنجا به یاد من هستی و در ذهن من میپیچانی. در هنگام صحبت و ذکر تو، نامت دائماً بر روی زبانم جاری است.
هوش مصنوعی: هر چند تو هر لحظه عهد و پیمان را میشکنی و دلها را میزنی، باز هم همینطور رفتار کن، چون تو همواره به ما وابستهای و در ارتباطی.
هوش مصنوعی: ای معشوق، توجه کن که تو به خاطر زلفهای خود در دامن دنیا در هالهای از فتن و زرق و برق گرفتار شدهای.
هوش مصنوعی: اگر خون من به جوش بیاید، چیز بسیار عجیبی نیست؛ چون محبت من به تو، به عمق وجودم و مغز استخوانم رسیده است.
هوش مصنوعی: دشمن من بر سرش خاک ریخت و در خانهاش باعث شد که اوحدی به خاک آستانش برسد، یعنی اوحدی در حال تواضع و ذلت به درگاه او آمده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.