ما در غم هجران تو، گر زانکه بمیریم
بر وصل تو یکروز ببینی که: امیریم
ای سرو، که اسباب جوانی همه داری
با ما به جفا پنجه مینداز، که پیریم
گر تلخ شود کام دل ما چه تفاوت؟
کز یاد لب لعل تو در شکر و شیریم
از بهر فرستان این قصه بر تو
پیوسته دوان در طلب پیک و دبیریم
در شهر طبیبیست که داند همه رنجی
او نیز ندانست که: مجروح چه تیریم؟
با روی تو این سختی پیوند که ما راست
بعد از تو روا باشد، اگر دوست نگیریم
گو: قافله بیرون رو و همراه سفر کن
ما را سفر و عزم نباشد، که اسیریم
هر تلخ، که خواهی تو، بگو، تا بنیوشیم
هر زهر، که داری تو، بده، تا بپذیریم
این نامه پراگنده از آنست که بیتو
چون اوحدی امروز پراگنده ضمیریم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به غم و اندوه ناشی از فراق معشوق میپردازد و ابراز میکند که حتی در صورت مرگ، یاد معشوق همیشه همراهش خواهد بود. او با اشاره به زیبایی و جوانی معشوق، از بیوفایی و سختیهای عشق میگوید و بیان میکند که تلخیهای زندگی در یاد و خاطر معشوق قابل تحملتر است. شاعر همچنین به جستجوی کسی که توان تشخیص درد و رنجش را داشته باشد، اشاره میکند و در نهایت، ناامیدی و پراکندگی احساسی خود را به نمایش میگذارد و به تنهایی و بیپناهیاش در غیاب معشوق تاکید میکند.
هوش مصنوعی: اگرچه در فقدان تو رنج میکشیم و حتی ممکن است بمیرم، ولی در یک روز از وصالت، تو خواهی دید که ما همچنان صاحب مقام و عزتی هستیم.
هوش مصنوعی: ای سرو، که تمام ابزارهای جوانی را داری، با ما بدرفتاری نکن و به ما آزار نرسان، زیرا ما در حال پیر شدن هستیم.
هوش مصنوعی: اگر کام دل ما تلخ شود، چه اهمیتی دارد؟ چون به یاد لبهای سرخ و شیرین تو، زندگیام شیرین و شکرین است.
هوش مصنوعی: به خاطر فرستادن این داستان به تو، پیوسته در جستجوی پیامآور و نامهنویس هستم.
هوش مصنوعی: در شهر طبیب؛ پزشکی وجود دارد که همه دردها را میشناسد، اما او نمیداند ما که مجروح هستیم، چه دردی داریم و عزم جدیای در درمان ما ندارد.
هوش مصنوعی: با حضور و زیبایی تو، این سختی و دردهایی که به ما رسیده، قابل تحمل است و اگر تو را به عنوان دوست نداشته باشیم، بعد از تو دیگر این وضعیت برای ما درست نخواهد بود.
هوش مصنوعی: بگو قافله حرکت کند و در سفر باشد، چون ما نه عزم سفر داریم و نه توانایی خارج شدن، بنابراین اسیر اینجا خواهیم ماند.
هوش مصنوعی: هر تلخی که بخواهی، بگو تا ما بشنویم و هر زهر و آسیبی که داری، بده تا آن را بپذیریم.
هوش مصنوعی: این نامهای که پراکنده و درهم است، نشاندهندهٔ حال من است که بیتو، مانند اوحدی در امروز، پریشان و آشفتهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرچند که در کوی تو مسکین و فقیریم
رخشنده و بخشنده چو خورشید منیریم
خاریم و طربناکتر از باد بهاریم
خاکیم و دلآویزتر از بوی عبیریم
از نعره مستانه ما چرخ پر آواست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.